Chapter Title : ദീപ്തസ്‌മരണകൾ [സൗമ്യ സാം]

ആയ സഹോദരനെപ്പറ്റിയും ബലാൽസംഗം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ച സുഹൃത്തിനെ പറ്റിയും ചെറിയ പ്രായത്തിലേ മുതലെടുക്കാനും അബ്യൂസ് ചെയ്യാനും ശ്രമിച്ച ബന്ധുവിനെപ്പറ്റിയും ഒക്കെ. സെക്സിനോട് അവൾക്ക് ഇതുപോലെ ആശങ്ക തോന്നാനുള്ള കാരണങ്ങളെ പറ്റി എനിക്ക് ഏതാണ്ട് ഒരു ഐഡിയ ഒക്കെ കിട്ടി. അവളുടെ അവസ്ഥ ഓർത്ത് സങ്കടവും തോന്നി. ഏതായാലും റേപ്പ് ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ച സുഹൃത്തിനോളം ഒന്നും ഞാൻ പോയില്ലല്ലോ, അവൾ എനിക്ക് ഒരു ചാൻസ് കൂടി തന്നല്ലോ എന്ന ആശ്വാസവും.

“നീ ദീപ്തിയെ ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ടോ?”

“അയ്യോ, ഇല്ല”

“അതെന്താ?”

“അവളെങ്ങാനും കരഞ്ഞാലോന്ന് പേടിച്ച്”

“പൊട്ടൻ”

“ങേ?”

“എടാ, അവൾ നിന്നെ നന്നായി നോക്കുന്നുണ്ട്”

“ഞാൻ.. എന്നെ? എപ്പോ?”

“നീയെന്നെക്കൊണ്ട് ചുമ്മാ ഓരോന്ന് പറയിച്ച് കേട്ട് രസിയ്ക്കാനുള്ള പരിപാടി ആണല്ലേ?”

“അല്ല പവിത്രാ, ഞാനിതുവരെ അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ല. ആദ്യമൊക്കെ സഹായിക്കണോ എന്നൊരു പാതിമനസ്സ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അടുത്ത് ചെല്ലുമ്പളേയ്ക്കും അവൾ കരയാൻ പോകും. പേടിച്ചിട്ട് ഞാൻ പിന്നെ ആവഴി പോയില്ല”

“ബെസ്റ്റ്.. നീ ഒരിക്കലും കിട്ടാത്തവരെ തുറിച്ച് നോക്കി നടന്നാ മതി”

“മിനിഷ എന്നെ നോക്കാറുണ്ടോ?”

“കല്യണം കഴിഞ്ഞ് കൊച്ചുമായ അവൾ?”

“ആൻ്റിമാർ എൻ്റെ ഒരു വീക്ക്നെസ്സ് ആണ്”

“തോന്നി”

“നോക്കി കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?”

“ഞാനതും അന്വേഷിച്ച് നടക്കലല്ലേ.. പിന്നെ നീ അടുത്ത് ചെല്ലുമ്പോ അവള് നെഞ്ചൊക്കെ പൊത്തി ഡ്രെസ്സൊക്കെ ശരിയാക്കി ഇടുന്ന കണ്ടിട്ടുണ്ട്..”

“ഞാനൊരു ആഭാസനാണെന്ന് കരുതിയിട്ടുണ്ടാവും അവള്”

“ഇല്ലാത്തതൊന്നും അല്ലല്ലോ”

“നീയെന്നെ അങ്ങ് കൊല്ല്”

“പിന്നേ, അതിനല്ലേ ഞാനിത്രേം ഉപദേശിച്ചത്, എടാ മണ്ടാ, ദീപ്തിയെ ശ്രദ്ധിയ്ക്കു..”

“ഞാനിപ്പം എന്ത് ചെയ്യാനാ?”

“മുലയിൽ കയറി പിടിയ്ക്കുന്നതൊഴികെ, ഒരു കയ്യകലത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ചെയ്യാവുന്ന