Chapter Title : ദീപ്തസ്‌മരണകൾ [സൗമ്യ സാം]

ഇല്ലെന്ന അർഥത്തിൽ അവൾ തലയാട്ടി. ഞാനൊരു കസേര വലിച്ചിട്ട് അവളുടെ അടുത്തിരുന്നു. “എന്തുപറ്റി?”

അവൾ വയറിൽ കൈ അമർത്തി വച്ചിരുന്നു. ഒന്നും മിണ്ടാത്തത് കൊണ്ട് ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു, “വയറുവേദനയാണോ?”

അവൾ എന്നെ അദ്ഭുതത്തോടെ നോക്കി. പിന്നെ ഒരു പാതി പുഞ്ചിരിയോടെ അതേയെന്ന് തലയാട്ടി. പെട്ടന്നാണ് എനിക്ക് ബൾബ് കത്തിയത്. “സ്സ്, ഓ.. യു മീൻ..”

അവൾ നാണിച്ച് മുഖം കുനിച്ചു. മെല്ലെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി. ഞാൻ ആകെ ചമ്മി എണീറ്റ് പോകാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അവൾ പെട്ടന്ന് എൻ്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു.

“എനിക്ക് വല്ലാത്ത വേദന വയറ്റിൽ..”

എന്ത് ചെയ്യണം, പറയണം എന്ന് ഒരു ഐഡിയയും ഇല്ലാതെ ഞാൻ ഒരു നിമിഷം ഇരുന്ന് പോയി. പിന്നെ ഷോക്കടിച്ചത് പോലെ വിറയ്ക്കുന്ന എൻ്റെ വലതു കൈപ്പത്തി ഞാൻ അവളുടെ വയറിനു മുകളിൽ വച്ചു. ദീപ്തി ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവളുടെ വയർ ഉള്ളിലേയ്ക്ക് വലിഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ പാതിയടയുകയും ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

“കു..കുറവുണ്ടോ വേദന”

ഇത്തവണ അവളുടെ ചിരി അല്പം കൂടി വിടർന്നതായിരുന്നു. “ഇന്നലെ എന്താ എന്നോട് മിണ്ടാതിരുന്നത്?” അവളുടെ ചോദ്യത്തിൽ ഒരു പരിഭവം ഉണ്ടായിരുന്നു.

“ഞാൻ.. എനിക്ക്.. നമ്മൾ, ലിഫ്റ്റിൽ..”

“ഇഷ്ടമില്ലാത്ത എന്തെങ്കിലും ഞാൻ ചെയ്തോ?”

“ഇല്ല, ദീപ്തി, അങ്ങനെയല്ല”
“പിന്നെ?”

“എനിക്ക് എന്താ പറയണ്ടതെന്ന് അറിയാഞ്ഞത് കൊണ്ട്..”

“സോറി”

“എന്തിന്?”

“ഇന്നലെ മേത്ത് മുട്ടി നിന്നതിന്”

“അയ്യോ, അങ്ങനെയല്ല ഞാൻ പറഞ്ഞത്..”

ഇതിനിടെ എൻ്റെ കൈകൾ അവളുടെ വയറിനു മുകളിൽ അല്പം കൂടി മുകളിലേയ്ക്ക് പോയിരുന്നു. അവൾ മുന്നോട്ടാഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മുലകളുടെ അറ്റം എൻ്റെ കൈയുടെ മുകളിൽ അമർന്നു. എനിക്ക് ഷോക്കടിച്ചതുപോലെ തോന്നി. അവളെൻ്റെ മുഖത്ത് നോക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ എൻ്റെ കൈ വേഗം പിൻവലിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കാൻ മടിച്ച് ഞാൻ എൻ്റെ സീറ്റിൽ വന്നിരുന്നു.

വൈകുന്നേരം ആയപ്പോൾ