Chapter Title : ദീപ്തസ്‌മരണകൾ [സൗമ്യ സാം]

വാങ്ങി രണ്ടോ മൂന്നോ പഫ് എടുക്കും. മുറിയിംഗ്ലീഷുമായി വന്നിറങ്ങി അതിൻ്റെ പേരിൽ കളിയാക്കലുകൾ സ്ഥിരം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന എനിക്ക് അവൾ വലിയൊരു ആശ്വാസവും ആയിരുന്നു.

എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും പെണ്ണ് ഒരുത്തി ഇങ്ങനെ ഫ്രീയായി ഇടപെടുമ്പോൾ പെണ്ണുങ്ങളെക്കണ്ട് ശീലമില്ലാത്ത നമ്മൾക്ക് അത് മറ്റ് പലതുമാണല്ലോ തോന്നിക്കുക. ഫ്രീയായി ഡ്രെസ്സ് ചെയ്ത് വരുന്ന അവൾ എൻ്റെയടുത്ത് ആകുമ്പോൾ അല്പം റിലാക്സ്ഡും ആയിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് കൈ രണ്ടും പൊക്കി മുടി മൊത്തം പിടിച്ച് ക്ലിപ്പിട്ട് ടൈറ്റാക്കുമ്പോൾ അവളുടെ സ്ലീവ്ലെസ്സ് ടോപ്പിനകത്ത് ഷേവ് ചെയ്ത കക്ഷം കാണും. നോക്കാതിരിക്കാൻ എത്ര ശ്രമിച്ചാലും നോക്കിപ്പോലും. പിന്നെ സ്കർട്ട് ഇട്ട് വരുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ കാലുകൾ പിണച്ചുവച്ചിരിയ്ക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മുട്ട് വരെ കാണും. കയ്യും കാലും ഒക്കെ ഷേവ് ചെയ്ത് വളരെ സ്‌മൂത്തായിരിയ്ക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ ഒന്ന് തൊട്ട് നോക്കാൻ വല്ലാത്ത കൊതി തോന്നുകയും ചെയ്യും. ഒരു തവണ അവളുടെ കക്ഷത്തിലേയ്ക്ക് തുറിച്ച് നോക്കി മണ്ടനെപ്പോലെ ഇരുന്നത് അവൾ കയ്യോടെ പിടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അവൾ ചിരിച്ച് തള്ളിയതേ ഉള്ളു. നാണക്കേടായി. എന്നാലും അവളിനി അത് എൻജോയ് ചെയ്ത് ചിരിച്ചതാണോ!

ഇതിനിടയിൽ രണ്ട് ട്രെയിനികൾ കൂടി ജോയിൻ ചെയ്തു. ദീപ്തിയും മനോജും. ദീപ്തി ഒരു തൊട്ടാവാടി ആയിരുന്നു. സെഷനുകളിൽ ഒക്കെ ആകെ പേടിച്ചരണ്ടപോലെ ഇരിയ്ക്കും. എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ കരയാൻ പോകും. പ്രിവൻഷൻ ഓഫ് സെക്ഷ്വൽ ഹരാസ്സ്‌മെൻ്റ് അറ്റ് വർക്ക്പ്ലേസ് ട്രെയിനിങ്ങ് നിർബന്ധമാക്കിയ വർഷം ആയിരുന്നു അത്. അതൂടെ ആയപ്പോൾ പേടിയായിട്ട് അവളുടെ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് എങ്ങും പോകാറില്ലായിരുന്നു. എൻ്റെ സീറ്റിൽ നിന്ന് നോക്കിയാൽ നേരെ കാണുന്നിടത്ത് ആയിരുന്നു മിനിഷ ഇരുന്നിരുന്നത്. മിനിഷയും മലയാളി ആണ്. നാടൻ സ്റ്റൈലിൽ മുടിയൊക്കെ കെട്ടി കുറിയൊക്കെ തൊട്ട് വന്നിരിയ്ക്കുന്നത് കാണാനൊരു പ്രത്യേക രസവും ആണ്. അന്ന് വരെ കണ്ടിട്ടുള്ളതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും സുന്ദരിയാണ് മിനിഷ എന്ന് എനിയ്ക്ക് തോന്നുമായിരുന്നു. ലിപ്സ്റ്റിക്ക് ഒന്നും ഇടാതെ തന്നെ ചുവന്ന ചുണ്ടുകളും വടിവൊത്ത ശരീരവും. ചുവന്ന ലെഗ്ഗിങ്ങ്സും കറുത്ത ടോപ്പും ഇട്ട് അവൾ വരുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ എൻ്റെ ജോലി ഒന്നും നടക്കാറില്ലായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം അവൾ താഴെ വീണ പെൻ എടുക്കാനായി കുനിഞ്ഞപ്പോൾ