Chapter Title : ദീപ്തസ്‌മരണകൾ [സൗമ്യ സാം]
എൻ്റെ മുഖത്ത് നോക്കി.
“ദീപ്തീ..”
“ഉം?”
“സെക്സ് ചെയ്യണം എന്ന് ആഗ്രഹമുണ്ടോ?”
“ഉം”
“പേടിയാണോ?”
“ഞാൻ പ്രെഗ്നൻ്റായാലോ?”
“പ്രെഗ്നൻ്റ് ആവാതെ ചെയ്യാൻ പറ്റുന്ന പലതും ഉണ്ട്..”
“ലൈക്ക് വാട്ട്?”
“വെൽ, കൈ കൊണ്ട് ചെയ്യാം, ഓറൽ..”
“പക്ഷേ എനിക്കറിയില്ല എങ്ങനെയാണെന്ന്”
“സെക്സ് ചെയ്യാനോ?”
“അതും അറിയില്ല, പക്ഷേ ഒരു ഐഡിയയൊക്കെ ഉണ്ട്”
“എനിക്കും അറിയില്ല കേട്ടോ”
“ചുമ്മാ”
“അല്ല..”
“അപ്പോ?”
“ഞാനിപ്പോ ഒരു വീട്ടീലാ താമസം”
“ഉം”
“വരുന്നോ?”
“അയ്യോ, ഇല്ല”
“നല്ല പ്രൈവസിയുണ്ട്, ടെറസിലാ..”
“ഞാൻ.. ആരെങ്കിലും..”
“ആര് കാണാൻ ദീപ്തീ ! കണ്ടാലും ആര് എന്ത് പറയാൻ ! ഈ പബ്ലിക്ക് പാർക്കിലിരുന്ന് നമ്മളെന്തൊക്കെ ചെയ്തു ! ആരേലും വല്ലതും പറഞ്ഞോ?”
“പക്ഷേ ഞാൻ പ്രെഗ്നൻ്റ് ആയാലോ?”
“ആയാൽ ഞാൻ കെട്ടും”
“ആയില്ലേൽ അപ്പോ കെട്ടില്ലേ?”
“നഹീം”
“ദുഷ്ടൻ”
“ഞാൻ നിന്നെ പിഴപ്പിച്ച് ഉപേക്ഷിക്കും”
“ഞാൻ പോവില്ല”
“ഞാൻ വിടുകയുമില്ല”
“തിന്നും ഞാൻ”
“നിന്നെയും”
“ഐ ലവ് യു.. വരുൺ..”
“ഐ ലവ് യു ദീപ്തി.., നാളെ വാ, സ്റ്റോപ്പിൽ ബസ്സിറങ്ങി എന്നെ വിളിച്ചാൽ മതി..”
“വരണോ?”
“വേണം..”
“ഉം”
ഒരു മണിക്കൂറോളം പാർക്കിൽ ചെലവഴിച്ചിട്ടാണ് ഞങ്ങൾ തിരിച്ച് പോയത്.
രാത്രി മുഴുവൻ എങ്ങനെ കഴിച്ചുകൂട്ടി എന്ന് പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റില്ല. ദീപ്തിയുടെ ശരീരമല്ലാതെ ഒന്നും മനസ്സിൽ ഇല്ലായിരുന്നു. രാത്രി കിടന്ന് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മെസ്സേജ് വന്നു. ഉറങ്ങിയോ എന്നും ചോദിച്ച്. ഇല്ലെന്ന് മറുപടി അയച്ചപ്പോൾ അവൾ തിരിച്ച് വിളിച്ചു.
“ഹലോ ! എന്താ ഈ പാതിരാത്രിയിൽ?”
“ചുമ്മാ..”
“നാളെ വരില്ലേ?”
“വരണോ?”
“വാ ദീപ്തീ,
💬 Comments
View all comments