Chapter Title : ദീപ്തസ്‌മരണകൾ [സൗമ്യ സാം]
എന്നെ ഇങ്ങനെ വിഷമിപ്പിക്കാതെ”
“വന്നാലോ?”
“നിന്നെ ഞാൻ കടിച്ച് തിന്നും”
“അയ്യടാ..”
“എനിക്ക് നിന്നെ എന്തൊക്കെയോ ചെയ്യാൻ തോന്നുന്നുണ്ട്”
“എന്ത് ചെയ്യാൻ?”
“ഉമ്മവയ്ക്കാനും കടിക്കാനും ഒക്കെ”
“എവിടെ?”
“നിൻ്റെ നെഞ്ചിലെ കുഞ്ഞുദീപ്തികളെ.. പിന്നെ..”
“പിന്നെ?”
“നിൻ്റെ കാലിനിടയിലെ ദീപ്തിക്കുട്ടിയെ”
“അയ്യേ.. ഛീ..”
“എന്താ?”
“അവിടെയൊക്കെ കടിക്കാനോ!”
“അതെന്താ കടിച്ചാൽ?”
“ഇറ്റ് ഈസ് ഡേർട്ടി”
“ഓ, അത്ര ഡേർട്ടി ആണേൽ നമ്മൾക്ക് ഒന്ന് കഴുകിയെടുക്കാം”
“കഴുകുന്നകാര്യമൊന്നും അല്ല, അവിടെ ഒക്കെ എങ്ങനെയാ കടിക്കാൻ പറ്റുക !”
“മേബീ നിന്നെ ഞാൻ ഒരു മേശയിൽ ഇരുത്തി കസേരയിൽ ഇരുന്നിട്ട് നിൻ്റെ കാലകത്തി വച്ച്..”
“ചീ ചീ.. എങ്ങനെ കടിക്കുമെന്നല്ല ഞാൻ ചോദിച്ചത്.. “
“പിന്നെ?”
“ഒന്നുമില്ല. അവിടെയൊക്കെ ആരെങ്കിലും വായ കൊണ്ടുപോകുമോ?”
“പിന്നില്ലാതെ?”
“എനിക്ക് വേണ്ട”
“പിന്നെ ഞാനെന്താ ചെയ്യണ്ടേ?”
“എനിക്ക് വരുണിൻ്റെ അത്.. അവിടെ”
“അവിടെ?”
“അവിടെ ഒന്നുമില്ല… ഞാനുറങ്ങട്ടെ..”
“അവിടെ വന്ന് നിന്നെ ഞാൻ പീഢിപ്പിക്കും.. ങാ..”
“ഹി ഹി ഹി..”
“ചിരിക്കുന്നോ?”
“എനിക്ക് വരുണിൻ്റെ അത് എൻ്റെ ഉള്ളിൽ കയറ്റണം”, ഒരുപാട് നീട്ടി വിഷമിച്ചാണ് അവൾ അത് പറഞ്ഞ് തീർത്തത്. കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ചെറിയ ചിരി വന്നു.
“ഈ ഡ്രെസ്സൊക്കെ ഇട്ട് കിടന്നാലെങ്ങനെയാ..”
“ഞാൻ ഒന്നും ഇട്ടിട്ടില്ല..”
“ശരിക്കും? ഒന്നും?”
“ടീഷർട്ട് മാത്രം”
“അതെന്ത് പറ്റി? റൂം മേറ്റ്സ് ഒന്നും ഇല്ലേ?”
“എല്ലാരും വീട്ടിൽ പോയി”
“എന്നാ ഇന്ന് തന്നെ ഇവിടെ വന്ന് കൂടായിരുന്നോ!”
“ഹി ഹി..”
“ദുഷ്ട”
“ഞാനെന്ത് ചെയ്തു?”
“ഒന്നുമില്ല, ഇപ്പോ നിൻ്റെ ഒപ്പം ആയിരുന്നു കിടക്കുന്നതെങ്കിൽ എത്ര രസമായിരുന്നേനേ?”
“ഞാൻ നാളെ
💬 Comments
View all comments