Chapter Title : ദീപ്തസ്‌മരണകൾ [സൗമ്യ സാം]
വരാം പൊന്നേ, വേണ്ടത്ര കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടക്കാം”
“എനിക്ക് മതിയാവൂല്ല”
“കൊതിയൻ”
“അയ്യടാ, എനിക്കൊന്നും തന്നിട്ടീല്ലല്ലോ അത് പറയാൻ”
“എല്ലാം തരാം”
“ഉം, എന്തിനാ ടീഷർട്ട് മാത്രം?”
“തണുക്കുന്നു”
“എന്താ ചെയ്യാൻ പോകുന്നത്?”
“എനിക്ക് പറഞ്ഞ് താ..”
“കേറ്റണമെന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്.. ഒരു വിരൽ കയറ്റി നോക്ക്..”
“ഉം”
“ഒരെണ്ണം കൂടി?”
“ഹ്.. വേണ്ട..”
“ഒരെണ്ണം മുഴുവൻ കയറിയോ?”
“ഉം”
“ചുമ്മാ വച്ചോണ്ടിരിക്കുവാനോ? കയറ്റുകയും ഇറക്കുകയും ചെയ്യന്നേ..”
“നല്ല രസമുണ്ട് വരുൺ, ഉള്ളിൽ ഇരിക്കുമ്പോ..”
“എനിക്കിനീം വിശ്വാസമായിട്ടില്ല, ഇതൂവരെ ചെയ്തിട്ടില്ലെന്ന്..”
“വരുൺ ചെയ്യുമായിരുന്നോ?”
“പിന്നില്ലേ”
“എന്താ ചെയ്യുക?”
“എൻ്റതിനെ വട്ടം പിടിച്ചിട്ട് കയ്യിങ്ങനെ മേലേയ്ക്കും താഴേയ്ക്കും നീക്കും”
“അപ്പോ?”
“ദീപ്തിയ്ക്ക് ഇന്നായപോലെ..”
“ഉം”
“പക്ഷേ അല്പം മെസ്സി ആണ്. സെമൻ എല്ലായിടത്തും ആകും. ക്ലീനപ്പൊക്കെ ചെയ്യണ്ടേ.. “
“എനിക്കും.. എൻ്റെ പാൻ്റിയൊക്കെ ആകെ നനഞ്ഞു..”
“ഏതാ ഇഷ്ടമായത്? മേലെ ചെയ്യാനോ അതോ ഉള്ളിൽ വിരലിടാനോ?”
“ഞാൻ രണ്ടും ചെയ്യുന്നുണ്ട്, മാറിമാറി.. വരുണോ?”
“ഞാൻ ദീപ്തി ചെയ്യുന്നത് ആലോചിച്ച് കിടക്കുന്നു”
“വരുണും ചെയ്യ്.. എൻ്റെ കൂടെ.. ഹ്ം..”
“ശരി, ദാ ഞാൻ പിടിച്ചു”
“ഇന്ന് ഞാൻ പിടിച്ചപോലെ?”
“ദീപ്തി മേലെ അല്ലേ പിടിച്ചത്.. ഞാൻ ചുറ്റി പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്”
“ഉം, അടിക്ക് വരുൺ..”
“ഉം”
“എനിക്ക്.. എനിക്ക് പിന്നെയും ആകുന്നു വരുൺ.. എന്തൊക്കെയോ”
“നിർത്തല്ലേ ദീപ്തീ..”
“ഇല്ല.. പക്ഷേ..”
“ഒരു പക്ഷേയും ഇല്ല, നിർത്താതെ ചെയ്യൂ..”
“ഉള്ളിൽ വിരലു കയറ്റുമ്പോ എനിക്ക് മേലെ തൊടാൻ തോന്നുന്നു”
“രണ്ട് കയ്യില്ലേ.. ചെയ്യെന്ന്”
“ആ ആഹ് വരുൺ..”
“ഉം.. ചെയ്യു ദീപ്തീ..”
“വരുൺ, എന്നെ എന്നെ
💬 Comments
View all comments