Chapter Title : ഡെലിവറി ബോയ് ഡയറി 6 [സാഹിൽ]

“അപ്പോൾ ഇനി നമ്മൾ കാണില്ലേ…?”

Reply വരാൻ കുറച്ച് സമയം എടുത്തു.

അവസാനം message തെളിഞ്ഞു.

“കാണില്ലെന്ന് ഉറപ്പില്ല…”

“എന്നെ എനിക്ക് തന്നെ വിശ്വാസമില്ല 😔”

“Sorry da…”

“I will miss you 🫂”

ആ message വായിച്ചപ്പോൾ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ എന്തോ ശൂന്യത തോന്നി.

ഞാൻ പതുക്കെ type ചെയ്തു.

“Will miss you too dear 🫂”

കുറച്ച് seconds കഴിഞ്ഞ് അവളുടെ reply വന്നു.

“Bye ❤️”

“Bye…”

Chat അവസാനിച്ചു.

ഞാൻ phone മാറ്റിവച്ചു.

പക്ഷേ കുറച്ച് മിനിറ്റുകൾക്ക് ശേഷം എന്തോ തോന്നി വീണ്ടും WhatsApp തുറന്നു.

മരിയയുടെ chat തുറന്നു.

അപ്പോഴാണ് ശ്രദ്ധിച്ചത്.

DP കാണുന്നില്ല.

About കാണുന്നില്ല.

Last seen ഇല്ല.

ഞാൻ ഒരു നിമിഷം screenലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.

പിന്നെ ഒരു ചെറിയ ചിരി വന്നു.

“അപ്പോൾ block ചെയ്തല്ലേ…”

അമ്മയുടെ വാക്ക് അക്ഷരംപ്രതി അനുസരിച്ചിരിക്കുന്നു.

ആ നിമിഷം തന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

ഇത് വെറും തമാശയോ timepassഓ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഇത്ര വിഷമം തോന്നില്ലായിരുന്നു.

പക്ഷേ എന്തുകൊണ്ടോ ആ രാത്രി ഉറക്കം വരാൻ വളരെ വൈകി...

അടുത്ത ദിവസം പതിവുപോലെ ഞാൻ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു.

അലാറം അടിക്കുന്നതിന് മുൻപേ കണ്ണ് തുറന്നിരുന്നു.

മുഖം കഴുകി ready ആയി ജോലിക്ക് ഇറങ്ങി.

പക്ഷേ മനസ്സ് ജോലിയിലായിരുന്നില്ല.

Delivery എടുക്കുന്നു.

Food കൊടുക്കുന്നു.

വീണ്ടും അടുത്ത order.

എല്ലാം യന്ത്രം പോലെ.

ഇടയ്ക്ക് കാർത്തിക് എന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചു.

“എടാ, നിനക്കെന്താ പറ്റിയത്?”

“ഒന്നുമില്ല.”

“കള്ളം പറയണ്ട. നിന്റെ മുഖം കണ്ടാൽ അറിയാം.”

ഞാൻ ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

“ചെറിയ headache.”

“ഹ്മ്… അത് വേറെ ആരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ മതി.”

കാർത്തിക് ചിരിച്ചു.

പക്ഷേ ഞാൻ കൂടുതൽ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

അവനറിയില്ലല്ലോ എന്റെ തലയിൽ ഓടുന്ന കാര്യങ്ങൾ.

കാർത്തിക് പോയതിനു ശേഷം ഞാൻ വീണ്ടും bikeൽ കയറി.

റോഡിലൂടെ പോകുമ്പോൾ ഇന്നലത്തെ ഓരോ സംഭവവും വീണ്ടും ഓർമ്മ വന്നു.

ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് ഇത്രയും up and down ഉണ്ടാകുമോ ജീവിതത്തിൽ?

രാവിലെ