Chapter Title : ദേവനന്ദ 5 [വില്ലി]

ഉങ്ക അക്ക അപ്പിടി താൻ.  എന്ത് പറഞ്ഞാലും ഒരേ കരച്ചിൽ.. "

എനിക്കറിയാവുന്ന തമിഴിൽ ഞാൻ ആ കുട്ടിയോട് പറഞ്ഞു . അവൾക് അത് മനസ്സിലാവുകയും ചെയ്തു.

" നീയേ നോക്ക്.  കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു അവളോട ഗ്ലാമർ എല്ലാം പൊച്ചു.  അല്ലെ?  "

ഞാൻ ഒരു തമാശക്ക് ഓരോന്ന് തട്ടിവിട്ടു

" അക്ക അഴകാ താൻ ഇറുക്കാ.. "

അപ്പോൾ ദേവുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞ പുഞ്ചിരി ആരും കാണാതെ ഇരിക്കാൻ അവൾ പാടുപെട്ടു.

" എപ്പോതും കരഞ്ഞോണ്ട് ഇരുന്ന എപ്പടി അഴകാ ഇരിക്കും?   ഇതെല്ലം ഒരു അഴകാ.. "

" എന്നെ കരായിക്കുക എന്നതാ പ്രിയ  നന്ദുവേട്ടന് ഏറ്റവും വലിയ ഹോബ്ബി  ...  "

കണ്ണുനീർ തുടച്ചു ദേവു പറഞ്ഞു . ദേവുവിന്റെ മലയാളം അവൾക് നന്നായി മനസിലായി എന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ആശ്ചര്യം തോന്നി .

" നന്ദുവേട്ടൻ തമിഴ് പറഞ്ഞു കഷ്ടപെടണ്ടാ.  അവൾക് മലയാളം പറഞ്ഞാൽ മനസിലാകും. "

ഒരു പരിഹാസ ചിരിയോടെ അവൾ പറഞ്ഞു.

" അപ്പിടി ഒന്നും എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല.  പാത്താ പാവമാ താനിരിക്കു "

പ്രിയ എന്നെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്തു

" എല്ലാം ചുമ്മാ ആക്ടിങ് ആ   "

" രണ്ടും കൂടി എനിക്കിട്ടു വച്ചോ.. .  ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല   ...  എന്റെ പൊന്നോ.. .ഞാൻ പോയികൊള്ളാം   "

രണ്ടുപേരും വാ പൊത്തി ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ദേവുവിന്റെ സങ്കടം മാറി എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് ആശ്വാസമായി.

രാത്രി കിടക്കാൻ നേരം നിലത്തു കിടക്കാൻ പായ തപ്പുന്ന ദേവുവിനെ നിർബന്ധിച്ചു ഞാനന്ന് കട്ടിലിൽ കിടത്തി .  കാരണം അവളാണല്ലോ ആ വീട്ടിലെ അഥിതി. ആ വലിയ മുറിയുടെ മൂലയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന സോഫായിൽ ഞാനും ചുരുണ്ടു കൂടി...

" നന്ദുവേട്ടൻ നന്നയോ?  "

അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ടു ഞാനവളെ തലയുയർത്തി നോക്കി

"അതോ...... എന്നോടിപ്പോ എന്താ നന്ദുവേട്ടന്..ആരും ഇല്ലാത്തവൾ  എന്ന സഹതാപം ആണോ "

എനിക്കവൾ ചോദിച്ചത് മനസിലായില്ല....

" എന്തോ നന്ദുവേട്ടനെന്നോട് പെരുമാറുന്നത് കാണുമ്പോൾ എനിക്കങ്ങനെ തോന്നും.  നേരത്തെ നന്ദുവേട്ടൻ