Chapter Title : ദേവനന്ദ 5 [വില്ലി]

ദേഷ്യപ്പെടുമ്പോൾ അതിലൊരു സത്യം ഉണ്ടായിരുന്നു.  പക്ഷെ ഇപ്പൊ സത്യം ഏതാ കള്ളം ഏതാണ് തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റുന്നില്ല... "

അവൾ ചോദിച്ചു വരുന്നതിന്റെ ഗൗരവം എനിക്ക് മനസിലായി. ഞാൻ സോഫയിൽ അവൾക്കു നേരെ തിരിഞ്ഞിരുന്നു.

" അച്ഛൻ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ എന്നും അച്ഛൻ ഉണ്ടാകും കൂടെ എന്ന് കരുതി.  പക്ഷെ ഇപ്പൊ.  എവിടെ ആണെന്ന് പോലും അറിയില്ല.  പോയപ്പോ ഒരു വാക്ക് പോലും പറഞ്ഞില്ല.  എല്ലാവരും എന്നോട് കാണിക്കുന്ന സ്നേഹം വെറും കള്ളം ആണെന്ന് തോന്നി പോകുവാ  ..  "

അവളെന്തൊക്കെയോ പുലമ്പി കൊണ്ടിരുന്നു.

" തനിക്കിപ്പോ എത്ര വയസായി.. "

എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടു അവളെന്നെ ഒന്ന് നോക്കിയതേ ഒള്ളൂ.  അവൾക് ഒന്നും മനസിലായിട്ടില്ല..

"പറ എത്ര ആയി.  "

" ഇരുപത്തിയൊന്ന്  "

" ഈ ഇരുപത്തൊന്നു വയസിൽ ഉള്ള പെൺകുട്ടികൾ ചിന്തിക്കുന്നതിൽ അതികം ആയിട്ട് താനിപ്പോ ചിന്ദിക്കുന്നുണ്ട്..  അതിന്റെയാ ഈ ആവശ്യം ഇല്ലാത്ത തോന്നലൊക്കെ.. "

ഒരുപദേശം എന്നോണം ഞാൻ അവളോട് പറഞ്ഞു.

" ഈ ഇരുപത്തൊന്നു വയസിൽ അനുഭവിക്കാവുന്നതൊക്കെ ഞാൻ അനുഭവിച്ചു  .."

അവളാരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു.  പക്ഷേ എനിക്കതിനു മറുപടി കൊടുക്കാൻ ഇല്ലായിരുന്നു.

" ഇനിയും എന്തൊക്കെയോ സങ്കടങ്ങൾ എനിക്ക് ബാക്കി ഉണ്ടെന്നൊരു തോന്നൽ. "

" അതൊക്കെ തന്റെ തോന്നലുകൾ അല്ലെ.  അങ്ങനെ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല.  അച്ഛനെ കണ്ടു പിടിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ തനിക് വീണ്ടും പഴയതു പോലെ സന്തോഷമായിട്ടു ഇരിക്കലോ. "

"'എനിക്ക് ആ പ്രതീക്ഷ ഇല്ല നന്ദുവേട്ട.  അച്ഛനിനി വരില്ലെന്ന് എന്റെ മനസ് പറയുന്നു.  "

" താനങ്ങനെ ഒന്നും ചിന്ദിക്കണ്ടാ..  അച്ഛനെന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം മൂലം എവിടെയെങ്കിലും പെട്ടുകിടക്കയായിരിക്കും.  ഉടനെ വരും  എന്ന എന്റെ വിശ്വാസം.  "

ഞാനവൾക്കു ഉറപ്പില്ലാത്ത ഒരു പ്രതീക്ഷ നൽകി.

" നന്ദുവേട്ടന് 'അമ്മ കഴിഞ്ഞാൽ ഏറ്റവും ഇഷ്ടം ആരോടാ?  "

ആ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം എനിക്ക് ആലോചിക്കണം ആയിരുന്നു.

" എല്ലാരും നമുക് ഒരു പോലെ അല്ലെ ? "

" എനിക്ക് എല്ലാം എന്റെ അച്ഛൻ ആയിരുന്നു അച്ഛൻ കഴിഞ്ഞാൽ നിക്ക് വേറെ