Chapter Title : ദേവനന്ദ 5 [വില്ലി]

ആരും ഇല്ലാ.....  "

ദേവുവിന്റെ ശബ്ദം ഇടറുന്ന പോലെ...

" .  അച്ഛനിവിടെ വന്നിട്ടില്ല എന്നല്ലേ ഒള്ളൂ. അച്ഛൻ പോകാനിടയുള്ള രണ്ടിടത്തു അന്വേക്ഷിച്ചിട്ട് പറയാമെന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് രാമേട്ടൻ. അത് വരെ എന്റെ പൊന്നു ദേവു ഒന്ന് കരയാതെ ഇരിക്കാമോ   "

പെട്ടന്നവൾ നിശബ്ദയായി...

" ആദ്യം ആയിട്ട നന്ദുവേട്ടൻ എന്നെ പേരുവിളിക്കുന്നത്..  "

അവളതു പറഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് എനിക്കും അത് ഓർമവന്നത്. ഒരു ഒഴുക്കിൽ അങ്ങ് വിളിച്ചു പോയതാണെങ്കിലും പേര് വിളിച്ചപ്പോൾ ദേവുവിന്റെ   കണ്ണിലുണ്ടായ തിളക്കം ഒന്ന് കാണേണ്ടതായിരുന്നു...  പക്ഷേ അതിനെന്താണിത്ര സന്തോഷക്കനുള്ളത്?

എന്ത് പറയാൻ തുടങ്ങിയാലും നന്ദുവേട്ടൻ എന്ന് വിളിച്ചു തുടങ്ങുന്ന ദേവുവിനെ ഞാനാദ്യമായാണ് പേര് വിളിക്കുന്നതെന്ന് ഓർത്തപ്പോ എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ പുച്ച്ചം തോന്നി ..

" തനിക്കു സ്വന്തമായിട്ടൊരു ഫോൺ ഇല്ലേ?  "

ഞാൻ വിഷയം മാറ്റാനെന്ന വണ്ണം ചോദിച്ചു.

" ഇല്ലാ.  എനിക്ക് അങ്ങനെ വിളിക്കാനും പറയാനും ഒന്നും ആരുമില്ല. പിന്നെ എനിക്ക് അതിന്റെ ആവശ്യവും തോന്നിട്ടില്ല. അച്ഛന്റെ കയ്യിലുണ്ട് ഒരെണ്ണം. അതിലേക്കാ കൂട്ടുകാരൊക്കെ എന്തെങ്കിലും ആവശ്യം ഉണ്ടേൽ വിളിക്കാറ്. "

" ഇക്കാലത്തും ഫോൺ ഒന്നും ഇല്ലാത്ത ഒരു പെൺകുട്ടിയെ കാണുന്നത് തന്നെ കുറവാണു.. "

അവളതൊരു മൂളലിൽ ഒതുക്കി.

" നല്ല ക്ഷീണം ഇല്ലേ നന്ദുവേട്ടന്.  ഉറങ്ങിക്കോ എന്നാൽ.  "

പറഞ്ഞു തീരേണ്ട താമസം ഒരു ശുഭരാത്രിയും പറഞ്ഞു ഞാൻ സോഫയിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു. എങ്കിലും എന്നിൽ ഒരു സംശയം..

" ദേവു ....  "'

ഉറങ്ങി തുടങ്ങിയ ദേവുവിൽ നിന്ന് ഒരുമൂളലായിരുന്നു മറുപടി.

" താൻ അത്  വെറുതെ പറഞ്ഞതല്ലേ ?  "

"'എന്ത്? .. "

" അച്ഛനല്ലാതെ തനിക്ക് വേറെ ആരും ഇല്ലെന്നു.  തനിക്കാരോടോ പ്രേമം ഇല്ലേ ?  "

കേട്ട പാതി കേൾക്കാത്ത പാതി അവൾ കട്ടിലിൽ ചാടി എഴുന്നേറ്റിരുന്നെനെ തുറിച്ചു നോക്കി

" അല്ല അന്ന് തന്റെ ഡയറി വായിച്ചപ്പോൾ തോന്നിയതാ...  "

" നന്ദുവേട്ടൻ എന്തിനാ എന്റെ ഡയറി ഒക്കെ നോക്കണേ..  "

അവൾ ദേഷ്യത്തിൽ ചോദിച്ചു.

"'അതെന്നെടുത്തു നോക്കിയപ്പൊ കണ്ടതാ.  കുറെ