Chapter Title : ദേവനന്ദ 9 [വില്ലി]

കിടന്നാൽ ശെരി ആകുവോ ..  ദേ..  നിനക്ക് വയ്യെന്ന് പറഞ്ഞു എല്ലാവരും സങ്കടപ്പെട്ടിരിക്കാ ഇവിടെ.... " ഒരു നിമിഷം എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കിയാ ദേവു പെട്ടെന്നെന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു... കരയാൻ വെമ്പി നിൽക്കുകയായിരുന്നു അവൾ. " എന്തൊക്കെ. മാറ്റമാണ് എനിക്ക് വന്നത്...  ..   സ്നേഹിക്കാൻ മാത്രം ഇന്ന് കുറെ പേരുണ്ടെനിക് ചുറ്റും.....ഞാൻ എത്ര ഹാപ്പി ആണെന്നറിയുവോ നന്ദുവേട്ട.......  " എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർന്നിരുന്നു എന്നെ ഇറുകെ പിടിച്ചു അവൾ പറഞ്ഞു.. " എല്ലാറ്റിനും കാരണം എന്റെ ഈ നന്ദുവേട്ടനാ....  എന്തിനാ എന്നെ ഇങ്ങനെ സ്നേഹിക്കണേ.....  ഇതിനൊക്കെ എന്താ ഞാൻ പകരം തരുകാ.... .... "

" ആഹാ അപ്പൊ ഇതിനായിരുന്നോ ഈ പെണ്ണ്  മുഖവും വീർപ്പിച്ചിരുന്നതല്ലേ..... " ഏടത്തിയുടെ ശബ്ദം കെട്ടവൾ വേഗം ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നു പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു..... നോക്കുമ്പോൾ അമ്മയോടൊപ്പം വാതിൽക്കൽ ചാരി ഞങ്ങളെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കയായിരുന്നു ഏടത്തി... " ദൈവമേ അമ്മ..... " അവരെ കണ്ട ആശ്ചര്യത്തിൽ അറിയാതെ അവളുടെ വായിൽ നിന്നും  അവ്യകതമായി ഞാനത്  കേട്ടു..... " കണ്ടോ അമ്മെ....  ഇപ്പോൾ മനസിലായില്ലേ നമ്മുടെ ചെക്കനിട്ടല്ല ഈ മിണ്ടാപ്പൂച്ചക്കിട്ടാ രണ്ടു പൊട്ടിക്കേണ്ടത്..... " ഇരമ്പി വന്ന നാണം മറക്കാൻ ആവാതെ അവൾ മുഖം പൊത്തി. അമ്മയ്ക്കും ചിരി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു..  എന്ത് വേണമെന്നറിയാതെ ഞാൻ അവിടെ ഇരുന്നു ഉരുകി. . " മം.  മതി മതി....  വന്നു കഴിക്കാൻ നോക്ക് എല്ലാവരും...  " ആ നേരമത്രയും ആ വീട്ടിലേ ആരും ഒന്നും കഴിച്ചിരുന്നില്ല.  ദേവുവിന്റെ വിഷമത്തിൽ അവരും പങ്കാളികളായിരുന്നു..... കഴിക്കാനിരിക്കുമ്പോഴേക്കും ദേവു പഴയ പോലെ സന്തോഷവതി ആയിരുന്നു... എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചു ആണ് കഴിച്ചത്..  തമാശകളും കളി പറയലും ഒക്കെയായി വേഗം ഞങ്ങൾ കഴിച്ചെഴുന്നേറ്റു... " പണ്ട് ഇവന്റെ ഏട്ടൻ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾ എല്ലാം ഒരുമിച്ചു ഇവിടെ കിടക്കുമായിരുന്നു.....  " അമ്മയുടെ മുറിയിലെ വലിയ കട്ടിലിൽ എല്ലാവരുമൊത്തു  കഥ പറഞ്ഞു ഇരിക്കുമ്പോൾ അമ്മ ദേവുവിനോടായി പറഞ്ഞു.. " അങ്ങനെ കിടക്കാൻ വേണ്ടി ഏട്ടൻ പ്രത്യേകം പറഞ്ഞു ചെയ്യിച്ച കട്ടിൽ ആണിത്... " ഏടത്തിയും