Chapter Title : ദേവനന്ദ 9 [വില്ലി]
രണ്ടു നന്ദുസിനും ടാറ്റാ...... "
അഞ്ചു അത്രയും പറഞ്ഞു ഹരിയോടൊപ്പം നടന്നു നീങ്ങി.. ഞാൻ ദേവുവിനെ കൂട്ടി ഞങ്ങളുടെ സ്ഥിരം സ്ഥലമായ ഗാലറിയിലേക്കും. .
" നന്ദു നല്ല പേരാണല്ലോ... ഞാൻ ഇനി അങ്ങനെ വിളിക്കട്ടെ എന്റെ പെണ്ണിനെ.... "
അവളോട് ചേർന്ന് നടക്കുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ ചോദിച്ചു.
" അവള് വിളിച്ചത് കൊണ്ടാവും അല്ലെ? "
അവളുടെ ഒറ്റ ഡയലോഗ് കൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ അഞ്ജുവും ആയി സംസാരിച്ചു നിന്നത് അവൾക് അത്ര ബോധിച്ചിട്ടില്ലെന്നു എനിക്ക് മനസിലായി..
" അല്ലെങ്കിലും ആ പേര് നല്ലതല്ലേ... അനന്തുവിന്റെ നന്ദു.... കൊള്ളാം....... "
" അങ്ങനെ ഇപ്പൊ കൊള്ളണ്ട..... ഇത്രനാളും വിളിക്കാൻ തോന്നിട്ടില്ലല്ലോ അങ്ങനെ ഒന്ന്.. ഇന്ന് ആ പെണ്ണ് വിളിച്ചപ്പോൾ അല്ലെ അങ്ങനെ ഒക്കെ തോന്നിയെ.......? എന്നെ മര്യാദക്ക് ദേവുന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി. എനികതാ ഇഷ്ടം..... "
രാവിലെ തന്നെ നല്ല ദേഷ്യത്തിൽ ആണ് കക്ഷി. വീട്ടിൽ നിന്നും കൂടി അനുവാദം കിട്ടിയതിൽ പിന്നെ പഴയ തൊട്ടാവാടിത്തത്തിനൊക്കെ ഇത്തിരി കുറവ് വന്നു ഒരു തനി വാഴക്കാളിയിലേക്ക് ഉള്ള അവളുടെ മാറ്റം വളരെ പെട്ടന്നായിരുന്നു....
" എന്തായിരുന്നു അവളും ആയിട്ട് ഒരു വർത്തമാനം.... "
വൈകാതെ തന്നെ അവളുടെ ചോദ്യമെത്തി..
" അതു വെറുതെ.... "
" എന്ത് വെറുതെ ഇത്ര നാളും ഇല്ലാത്ത എന്താ ഇന്ന് മിണ്ടാൻ... "
" ഞങ്ങൾ ഒരു ക്ലാസ്സിൽ അല്ലെ ദേവൂട്ടി അതു കൊണ്ട് ...... "
" എന്നിട്ടും ഇത്ര നാളും നിങ്ങടെ പിറകെ നടന്നിട്ട് . ഇത് വരെ ഒരു പെണ്ണിനോട് പോലും നന്ദുവേട്ടൻ മിണ്ടണ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല... ഇന്ന് മാത്രം എന്താ ഇത്ര മിണ്ടാൻ? "
" ദേവു നീ ഇനി അതൊരു പ്രശ്നമാക്കേണ്ട. ഞാൻ ഇനി അവളോട് സംസാരിക്കില്ല പോരെ...... "
മുഖത്തൊരു തെളിച്ചം വന്നെങ്കിലും ആ വിഷമം മുഴുവനായും പോകാതെ അവളിരുന്നു.
" എനിക്കിഷ്ടല്ല അതിനെ... ഒരു വക കൊഞ്ചികുഴയൽ..... ഇനി അവളോട് മിണ്ടണ്ടാ ട്ടോ നന്ദുവേട്ട..... "
" ഇല്ല .. "
" വേറെ ആരോട് മിണ്ടിയാലും എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല നന്ദുവേട്ട..... അവളോട് മാത്രം മിണ്ടണ്ടാട്ടോ..... "
" ഇല്ല... മിണ്ടില്ലാ.... വാക്കു..... "
അത്രയും കേട്ടതും അവളൊന്നയഞ്ഞു.. പതിയെ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ എന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു...
" ഇന്നലെ അമ്മ തല്ലിയപ്പോൾ വേദനിച്ചോ? ""
എന്റെ
💬 Comments
View all comments