Chapter Title : ദേവനന്ദ 8 [വില്ലി]

മതിയായിരുന്നു... " പ്രതീക്ഷയോടെ ഉള്ള ദേവുവിന്റെ വാക്കുകൾക്കു ശേഷം അവൾ നോക്കിയതിന്റെ മുഖത്തേക്കാണ്  .  കാലിനു അനുഭവപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരുന്ന വേദയെക്കാൾ ഏറെ തോതിൽ എന്റെ  മനസ് നീറുന്നുണ്ടായിരുന്നു....  ഇപ്പോളും ദേവുവിൽ പ്രതീക്ഷയുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി..  എന്ത് വേണം എനിക്കിനിയും അറിയില്ല ..  വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥയിൽ ആണ് ഞാൻ.  വീട്ടിൽ ഉള്ള എല്ലാവരും കാത്തിരിക്കയാണ് അയാളുടെ വരവിനായി ഇപ്പോളും.  അവളെ ഒരു കളങ്കവും ഇല്ലാതെ  തിരികെ ഏൽപ്പിക്കാൻ....  അവരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞു കൂടെ എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു...  പക്ഷെ മനസ്സ് അനുവദിക്കുന്നില്ല. .  ഞാൻ അറിഞ്ഞ സത്യം അത് ഞാൻ മാത്രം അറിഞ്ഞു എന്നിലൂടെ ഇല്ലാതാകട്ടെ.  ......... ദേവുവിന്റെ ചിരിയും സംസാരവും പതിയെ വിതുമ്പലിലേക്കു വഴി മാറി....  അച്ഛന്റെ ഓർമ്മകൾ ഓരോന്നായി ഓർത്തെടുത്തു അവൾ കരച്ചിലിന്റെ വക്കോളമെത്തി   .. " മതി മതി   ... കാല് ഉഴിച്ചിലും പിഴിച്ചിലും ഒക്കെ ... എഴുന്നേറ്റു  കൈ കഴുകു നീയ് ..അടുക്കളയിൽ പണി ഉള്ളതാ എനിക്ക് .." അതു കണ്ടിട്ട് തന്നെ ആകണം  ...  ഏടത്തി ദേവുവിനോടങ്ങനെ  പറഞ്ഞത്. " ഇത്തിരി കൂടി ഉണ്ട് ചേച്ചി...  ഇപ്പൊ കഴിയും..ചേച്ചി അടുക്കളയിലേക്കു പൊയ്ക്കോ ഞാൻ ഇത് തീർത്തിട്ട് വരാം... .. " ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്ന കുഴമ്പു കൂടി കൈയിലേക്കു ഒഴിച്ച് അവൾ പറഞ്ഞു. ഏടത്തി ആദ്യം നോക്കിയത് എന്നെ ആണ്.  എന്റെ പ്രതികരണം അറിയാൻ..  കണ്ണുകളടച്ചുള്ള എന്റെ ഇരിപ്പു കണ്ടിട്ടാകാം അവരതിനു സമ്മതിച്ചു  . "  എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിക്കണം കേട്ടോ... " എന്ന് ദേവുവിനോട് അവസാനമയി പറഞ്ഞിട്ടാണ് ഏടത്തി അടുക്കളയിലേക്കു പോയത്.

ഏടത്തിക്കിപ്പോളും