Chapter Title : ധ്രുവചൈതന്യം [Nishinoya]

ചെക്കന്മാർ എന്നെ അസൂയയോടെ നോക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു സത്യം പറഞ്ഞാൽ അത് കാണുമ്പോൾ എന്തെന്ന് ഇല്ലാത്ത സന്തോഷം.

പാറുവിനോട് ഇതൊന്നും പറഞ്ഞില്ല എന്നും പറഞ്ഞു അവൾ പിണങ്ങി. അത് എങ്ങനെയോ മാറ്റി എടുത്ത് ഇപ്പൊ പണ്ടത്തെ പോലെ അവന്മാർ അവളുടെ പേരും പറഞ്ഞു എന്നെ കളിയാക്കാൻ വരാറില്ല. ഇതിന്റെ ഇടക്ക് ചൈത്രയുമായി ഞാൻ നല്ല കൂട്ടായി. അത് ഒരു പാവം കൊച്ച്. എല്ലാം ശരിയായി എങ്കിലും ഞാനും ചൈതന്യയും തമ്മിൽ ഇപ്പോഴും മിണ്ടാറില്ല. ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി..............

"...ഇനി വധുവിനെ വിളിക്യ..." പൂജാരിയുടെ ആ ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഞാൻ ചിന്തകളിൽ നിന്നും ഉണർന്നത്

അതാ തലപൊലിയും ആയി വരുന്ന കുഞ്ഞു പിള്ളാർക്ക് പിന്നാലെ അച്ഛന്റെ കൈയ്യും പിടിച്ചു അവൾ വേദിയിലേക്കു വന്നു എന്റെ അരികിൽ ആയി ഇരുന്നു പൂജാരി താലിമല എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി....

"... കെട്ടു മേളം.... കെട്ടു മേളം..." പൂചാരി പറഞ്ഞു കാതിൽ നാഥസ്വരം കൊട്ടി കേറി എന്റെ കൈകൾ വിറച്ചു അങ്ങനെ ഞാൻ അവളെ താലി ചാർത്തി ഞങ്ങള്ക്ക് നേരെ പൂക്കൾ വന്നു വീണുകൊണ്ട് ഇരുന്നു

അങ്ങനെ *ചൈതന്യമൂർത്തി ചൈതന്യ ധ്രുവ്* ആയി മാറി

ഇനിയാണ് *ദുവചൈതന്യ* പ്രണയ നിമിഷങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്നത്....

**__________**_____________** ___________**

ഇത് എന്റെ ആദ്യ കഥയാണ്.ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് തട്ടിക്കൂട്ടിയതാണ് എന്തെങ്കിലും പോരായിമകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ ക്ഷമിക്കുക.

നിങ്ങളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായങ്ങളും സപ്പോർട്ട് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു

_*пї$нїпѳча*_