Chapter Title : ധ്വനിചേച്ചി 1 [അദ്വൈത്]

ബാലൻസ് കിട്ടാനായി ചേച്ചി കാലുകൾ റോഡിൽകുത്തി. അതോടെ എന്റെ അരക്കെട്ട് കൊഴുത്തുവിരിഞ്ഞ ആ നെയ്ക്കുണ്ടിയിൽ അമർന്നു. അതിന്റെ പതുപതുപ്പ് അറിഞ്ഞതും ഷഡ്ഢിയ്ക്കുള്ളിൽ കുട്ടനൊന്നു മുറുകി. അതു മനസ്സിലായതും ഞാൻ പെട്ടെന്ന് പിന്നിലേയ്ക്കു വലിഞ്ഞു.

മനുഷ്യനെ കൊല്ലാൻവേണ്ടി ഓരോ റോഡുണ്ടാക്കി ഇട്ടേക്കുന്നു.. ശെരിയാക്കണമെന്നു പറഞ്ഞാൽ കേൾക്കോ? അതുമില്ല..

സ്വയം പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് ചേച്ചി കയറിയിരുന്നു. എന്നിട്ട് ആക്സിലറേറ്റർ കൊടുത്ത് വണ്ടി ഒറ്റ എടുപ്പായിരുന്നു. ഇത്തവണയും ബാലൻസ് തെറ്റിയെങ്കിലും അവരുടെ പുറത്തുചെന്ന് മുട്ടാതെ ഞാനാ ചുമലിൽപിടിച്ചു ബാലൻസ് വീണ്ടെടുത്തു. അപ്പോഴാണ് പീച്ച് നിറത്തിലുള്ള ടോപ്പിന് പിന്നിലൂടെ ഞാനവരുടെ പുറംഭാഗമൊന്നു നോക്കുന്നത്..

മുറുകിക്കിടക്കുന്ന ലൈറ്റ് ടോപ്പിനുള്ളിൽ വലിഞ്ഞു മുറുകിയ ചുവന്നബ്രായും വിരിഞ്ഞു പരന്ന അരക്കെട്ടിന്റെ അളവഴകുകളും, അവിടെ മുറുകിക്കിടക്കുന്ന വെളുത്ത ലെഗ്ഗിൻസിന്റെ ഇലാസ്റ്റിക്കുമെല്ലാം എന്റെ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞു.

അമർത്തിയൊന്നു പിടിച്ചു ഞെരിയ്ക്കാൻ കൈ കൊതിച്ചെങ്കിലും മനസ്സു കൈവിട്ടു പോകാതിരിയ്ക്കാൻ ഞാൻ നന്നായി പണിപ്പെട്ടിരുന്നു.

എന്നാലപ്പോഴാണ് വെള്ള ലെഗ്ഗിൻസിനു മുകളിൽ ടോപ്പിനകത്തായി ഒരു നീലനിറം എന്റെ ശ്രെദ്ധയിൽ പെടുന്നത്.

ഇതിനി ധ്വനിചേച്ചി ഇട്ടിരിയ്ക്കുന്ന ഷഡ്ഢിയാവുമോ?

ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് സൂക്ഷ്മമായി നോക്കുമ്പോളാണ് ബാലൻസ് കിട്ടാനായി ചേച്ചി ചന്തിയുയർത്തി കുറച്ചു പിന്നിലേയ്ക്ക് ഇരുന്നത്. എന്നാൽ മാംസക്കൂമ്പാരം പോലുള്ള നിറഞ്ഞ ചന്തികൾ വന്നു പതിഞ്ഞതോ ഷഡ്ഢിയെ പൊട്ടിയ്ക്കാനായി കാത്തുനിന്ന എന്റെ കുണ്ണയ്ക്കു മുകളിലും. കുണ്ടികളുടെ നടുവിൽ അമർന്നു പോകാതെ ഞാൻ കുട്ടനെ പിന്നിലേയ്ക്ക് ഒഴിച്ചതുകൊണ്ട് ചേച്ചിയറിഞ്ഞില്ല.

അതുകൊണ്ട് ഇനി റിസ്ക്കെടുക്കുന്നത് ശെരിയല്ലെന്നു തോന്നിയിട്ട് ഞാൻ ശ്രെദ്ധമാറ്റാനായി പരിശ്രമം തുടങ്ങി.

എന്നാൽ മുഖത്തേയ്ക്കു വന്നടിയ്ക്കുന്ന മുടിയിഴകളുടെ സുഗന്ധത്തെപ്പോലും ഞാനാസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നുവെന്നു മനസ്സിലായതും സ്വയം കൈവിട്ടുപോകാതിരിയ്ക്കാൻ ഞാൻ മറ്റു കാഴ്ചകളിലേക്കു കൺനീട്ടി.

ഒടുവിൽ റോഡിന്റെ വലതുവശത്തുള്ള വയൽ വരമ്പിലേയ്ക്കിറങ്ങി അതിലൂടെ വണ്ടി നീങ്ങാൻ തുടങ്ങിയതും ഇതുവരെയില്ലാത്തവിധം അത്ഭുതത്തോടെ ഞാനാ കാഴ്ചകളിൽ മതിമറന്നു. ഇടയ്ക്കെപ്പഴോ കൊറ്റികൾ കൂട്ടത്തോടെ പാറുന്ന വയൽക്കരയറ്റത്ത് പഴയ തറവാടുവീടിന്റെ മുന്നിലായി ചേച്ചി വണ്ടി കൊണ്ടുവന്നു നിർത്തി.

കല്ല്കെട്ടി പടവുകൾതീർത്ത വീടിന്റെ ഏറ്റവുംതാഴെയായി വണ്ടിനിർത്തി ഇറങ്ങിക്കോളാൻ പറഞ്ഞിട്ടും എന്റെകണ്ണുകൾ ആ വലിയ ഇരുനിലവീടിനെ  വലയംചെയ്ത് മതിയായിരുന്നില്ല.

ആദീ.. നീയെന്താ അവിടത്തന്നെ നിൽക്കുന്നെ? കേറി പോരിങ്ങോട്ട്..

സ്റ്റെപ്പിനടുത്തു വന്ന് വല്യമ്മകൂടെ വിളിച്ചതും അതുവരെ എവിടെയോ