Chapter Title : ദി ഡിമോൺ സ്ലേയർ 1 [Lucid]

മുടി നിൽക്കുന്നു

വെള്ളിച്ചം കുറഞ്ഞു കാർമേഘം വന്നതിനേക്കാൾ ഇരുൾ മുടിയ ആകാശം

എല്ലാരും പരിഭ്രമിച്ചു നിൽക്കുന്ന

ഞാൻ :ഇനി ഇതാണോ ശെരിക്കും കറുത്തവാവ്.... അല്ല അതിനു അത് ആയിട്ടില്ലലോ ഈ കൊല്ലം നേരെത്തെയാ.....

ആകാശത്തു oru കൂട്ടം കാക്കകൾ വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്നു

പെട്ടന്ന് വലിയ ശബ്ദം എന്റെ നെഞ്ച് കാളി

അത് ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു

""""puokke mk puokke riebcham anak"

(They are coming they make you prepare)

പെട്ടെന്ന് എല്ലാം കുറഞ്ഞു വെള്ളിച്ചം വച്ചു

എന്താ നടക്കുന്നെ എന്ന് അറിയാതെ എല്ലാരും പരസ്പരം പിറുപിറുത് പിരിഞ്ഞു പോയി

ഡാ നീ എന്തേ രാവിലെ വരാഞ്ഞേ

ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ നിമ്മി

ഞാൻ :ഡി നീ അത് കണ്ടോ

അവൾ :ഹാ കണ്ടു എന്തേ

ഞാൻ :അഹ് ശബ്ദം കൊറച്ചു വീഎർഡ് ആയി തോന്നിയില്ലേ അനക് അങ്ങനെ ന്തോ ആണ് കേട്ടത്

അവൾ :ഏതു ശബ്ദം നീ ഇതൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നേ

ഞാൻ :അപ്പൊ നീ ഒന്നും കേട്ടില്ലേ

അവൾ ഇല്ല എന്ന് തലയാട്ടി

അവളുടെ കൂടെ വന്ന അമ്മു പറഞ്ഞു ഞാനും ഒന്നും കേട്ടില്ല എന്താ കാര്യം

ഞാൻ :ഒന്നൂല്യ

ദൂരെ നിന്നും ഞങ്ങളെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന നാൻസി യെ ആണ് കണ്ടത് അവളുടെ മുഖം കടന്നൽ കുത്തിയ പോലെ ഉണ്ട്

ഞാൻ അത് അത്ര കാര്യം ആകീല പിന്നെ നിമ്മി യോട് കൊർച് സംസാരിച്ചു ഫുഡ്‌ അടിച്ചു ക്ലാസിൽ കേറി അപ്പൊ അവന്മാരും എത്തിയിരുന്നു

അഖിൽ :സൊല്ലി കഴിഞ്ഞോ

ഞാൻ :മ്മ്

.............ഒന്ന് മുളി

റോഷൻ :എന്താ അളിയാ നല്ല ആലോചന ആണലോ

ഞാൻ :ഡാ നിങ്ങൾ പോകുമ്പോൾ ആഘാശത്തു എന്തേലും കണ്ടിനോ

ആഹ്ഹ് ഇരുട്ട് ആയിരുന്നു പിന്നെ കാക്കകൾ കൊറേ

അവർ മൂന്നു പേരും ഒരേ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു

റോഷൻ :അല്ല അതിന് എന്താ

ഞാൻ :അപ്പോ ശബ്‌ദം ഒന്നും കേട്ടില്ലേ

റോഷൻ :ഇല്ല അനക് ന്താ പറ്റിയത്

വിഷ്ണു :ഇത് ഷോക്ക് അടിപ്പിച്ചാലേ മാറുള്ളു

അവർ ചിരിച്ചു

അപ്പൊ ഞാൻ മാത്രം