Chapter Title : ദിവ്യാമൃതം [Master]
എന്ന വര്ണ്ണനയാണ് അവള്ക്ക് ഏറ്റവും യോജ്യം എന്നെനിക്ക് തോന്നി. പക്ഷെ എന്നെ അലട്ടിയത് അവളുടെ രൂപഭംഗിയേക്കാളേറെ, എവിടെയോ കണ്ടുമറന്ന ആ മുഖമാണ്. അരുണ് അറിയാതെ ഞാന് മനസ്സിനെ സേര്ച്ച് മോഡിലാക്കി.
“ദിവ്യേടെ വീട് പന്തളത്താണ്” അരുണ് എന്റെ ഭാവമാറ്റം മനസ്സിലാക്കാതെ പറഞ്ഞു.
എന്റെയുള്ളില് ഒരു വെള്ളിടി വെട്ടി. ദിവ്യ! പന്തളം! വ്യക്തമായി എനിക്കോര്മ്മ വന്നു അവളെ ഞാന് എവിടെ വച്ചാണ് കണ്ടതെന്ന്!
അരുണിനോട് കള്ളം പറഞ്ഞു ഞാന് ബാത്ത്റൂമില് കയറി ടോയ്ലറ്റില് ഇരുന്നു. എന്റെ മനസ്സ് ശക്തമായി പിടയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രക്തയോട്ടം ലിംഗത്തെ മൂത്ത് മുഴുപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
കുറെ വര്ഷങ്ങള്ക്ക് മുമ്പ് നാട്ടിലെത്തിയ ഒരു അവധിക്കാലത്ത് ഒരു ബന്ധുവിന്റെ വീട്ടില് പോയിട്ട് വരുന്ന വഴിക്കാണ് അത് സംഭവിച്ചത്; തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് പോകുന്ന സൂപ്പര് ഫസ്റ്റ് ബസില് വച്ച്. മഴയുണ്ടായിരുന്ന ആ ദിവസം ബസില് അധികം തിരക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും മിക്ക സീറ്റുകളിലും ആളുണ്ടായിരുന്നു. ഏറ്റവും പിന്നിലെ സീറ്റിലായിരുന്നു ഞാന്. ആ നെടുങ്കന് സീറ്റില് മറ്റാരുമില്ല; ഞാന് മാത്രം. ജനലിനോട് ചേര്ന്ന് ഷട്ടര് താഴ്ത്തി മഴയുടെ കുളിര്മ്മ ആസ്വദിച്ച് ഇരിക്കുകയാണ് ഞാന്. മഴയത്ത് യാത്ര എനിക്കെന്നും ഇഷ്ടമാണ്. വണ്ടി ഓടിക്കുന്നയാള്ക്ക് പ്രശ്നമാണെങ്കിലും യാത്രക്കാര്ക്ക് ചുമ്മാ സുഖിച്ച് ഇരുന്നാല് മതിയല്ലോ? തിരുവല്ല സ്റ്റാന്റില് നിന്നും ഏഴെട്ടു പെണ്കുട്ടികള് കലപിലാ സംസാരിച്ച് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ബസിലേക്ക് കയറി. രണ്ടു പേര് മുമ്പില് കാലിയായിക്കിടന്നിരുന്ന സീറ്റുകളില് ഇരുന്നു. ബാക്കിയുള്ളവര് എന്റെ സീറ്റിലേക്ക് നോക്കി. അവര്ക്കിരിക്കാന് വേണ്ടി ഞാന് എഴുന്നേല്ക്കാന് തുടങ്ങിയപ്പോള്, കൂട്ടത്തിലെ റാണി എന്നെ വിലക്കി.
“ചേട്ടന് ഇരുന്നോ. ഞങ്ങള്ക്ക് പ്രശ്നമില്ല”
പറഞ്ഞിട്ട് എന്റെ അടുത്തേക്ക് അവള് ഇരുന്നു. മറ്റുള്ളവര് അവളുടെ അപ്പുറത്തും. ഞാന് ഒതുങ്ങി ഇരുന്നുകൊടുത്തു; അതോടെ അവള് എന്റെ അടുത്തേക്ക് കുറേക്കൂടി നീങ്ങി മുട്ടിയുരുമ്മി ഇരുന്നു.
ഞാന് പാളി ഒന്ന് നോക്കി. പച്ചക്കരിമ്പ് പോലെയൊരു പെണ്ണ്. സുന്ദരി എന്നാല് അതിസുന്ദരി. കൂട്ടുകാരികള് ആരുംതന്നെ ഒന്നുമല്ല അവളുടെ മുമ്പില്. ചുരിദാര് ആണ് വേഷം. നെഞ്ചില് ഉരുണ്ടു തള്ളി നില്ക്കുന്ന പോര്മുലകള്. അസാമാന്യ വണ്ണമുള്ള തുടകള്. ചുണ്ടുകള് ലേശം വിടര്ന്നാണ് ഇരിക്കുന്നത്. അവളുടെ വായ അടയാറില്ല എന്നെനിക്ക് തോന്നി. താഴേക്ക് മലര്ന്ന
💬 Comments
View all comments