Chapter Title : ദിവ്യാമൃതം [Master]

യാത്ര എനിക്കെന്നും ഇഷ്ടമാണ്. വണ്ടി ഓടിക്കുന്നയാള്‍ക്ക് പ്രശ്നമാണെങ്കിലും യാത്രക്കാര്‍ക്ക് ചുമ്മാ സുഖിച്ച് ഇരുന്നാല്‍ മതിയല്ലോ? തിരുവല്ല സ്റ്റാന്റില്‍ നിന്നും ഏഴെട്ടു പെണ്‍കുട്ടികള്‍ കലപിലാ സംസാരിച്ച് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ബസിലേക്ക് കയറി. രണ്ടു പേര്‍ മുമ്പില്‍ കാലിയായിക്കിടന്നിരുന്ന സീറ്റുകളില്‍ ഇരുന്നു. ബാക്കിയുള്ളവര്‍ എന്റെ സീറ്റിലേക്ക് നോക്കി. അവര്‍ക്കിരിക്കാന്‍ വേണ്ടി ഞാന്‍ എഴുന്നേല്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍, കൂട്ടത്തിലെ റാണി എന്നെ വിലക്കി. “ചേട്ടന്‍ ഇരുന്നോ. ഞങ്ങള്‍ക്ക് പ്രശ്നമില്ല” പറഞ്ഞിട്ട് എന്റെ അടുത്തേക്ക് അവള്‍ ഇരുന്നു. മറ്റുള്ളവര്‍ അവളുടെ അപ്പുറത്തും. ഞാന്‍ ഒതുങ്ങി ഇരുന്നുകൊടുത്തു; അതോടെ അവള്‍ എന്റെ അടുത്തേക്ക് കുറേക്കൂടി നീങ്ങി മുട്ടിയുരുമ്മി ഇരുന്നു. ഞാന്‍ പാളി ഒന്ന് നോക്കി. പച്ചക്കരിമ്പ് പോലെയൊരു പെണ്ണ്. സുന്ദരി എന്നാല്‍ അതിസുന്ദരി. കൂട്ടുകാരികള്‍ ആരുംതന്നെ ഒന്നുമല്ല അവളുടെ മുമ്പില്‍. ചുരിദാര്‍ ആണ് വേഷം. നെഞ്ചില്‍ ഉരുണ്ടു തള്ളി നില്‍ക്കുന്ന പോര്‍മുലകള്‍. അസാമാന്യ വണ്ണമുള്ള തുടകള്‍. ചുണ്ടുകള്‍ ലേശം വിടര്‍ന്നാണ് ഇരിക്കുന്നത്. അവളുടെ വായ അടയാറില്ല എന്നെനിക്ക് തോന്നി. താഴേക്ക് മലര്‍ന്ന പൂവിതള്‍ പോലെയാണ് അവളുടെ കീഴ്ചുണ്ട്. മേല്‍ച്ചുണ്ട് ചെറുതാണ്. രണ്ടും തമ്മില്‍ അകന്ന് എന്തിനോ ദാഹിക്കുന്നപോലെ. നീണ്ട മൂക്കിലും ഉന്തിയ താടിയിലും ഉണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ മറുകുകള്‍ അവളുടെ ഭംഗി വര്‍ദ്ധിപ്പിച്ചിരുന്നു. തഴച്ചു വളര്‍ന്നിരുന്ന ഘനമേറിയ മുടി അവള്‍ പിന്നിക്കെട്ടി മുമ്പിലേക്ക് ഇട്ടിരുന്നത് പാമ്പിനെപ്പോലെ മടിയില്‍ വിശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കൂട്ടുകാരികള്‍ അവളോട്‌ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്. വണ്ടിയുടെയും മഴയുടെയും ഇരമ്പലില്‍ ഒന്നും പക്ഷെ വ്യക്തമായിരുന്നില്ല. മുമ്പിലെ തൂണിലായിരുന്ന എന്റെ വലതുകൈ ഞാനറിയാതെ എന്റെ തുടയില്‍ അമര്‍ന്നു. അവളുടെ തുടയോട് നന്നായി മുട്ടിയമര്‍ന്ന നിലയിലായിരുന്നു അത്. ഞാന്‍ നോക്കി. അവള്‍ ദുപ്പട്ട