Chapter Title : ദിവ്യാമൃതം [Master]

ഒന്നര മാസത്തേക്ക് കാലിയാ. എന്നോട് അവിടെ താമസിച്ചോളാന്‍ അവന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്” “അതെവിടെയാണ്?” അവന്‍ സ്ഥലപ്പേരു പറഞ്ഞു. “ചുമ്മാ കൊണ്ടുവരുന്നെന്നേ ഉള്ളോ? അതോ ജോലിക്ക് നോക്കുന്നുണ്ടോ” “ജോലി കിട്ടുമോ ചേട്ടാ” “ശ്രമിക്കാം” ദിവ്യ അടുത്ത ദിവസം വിളിച്ചപ്പോള്‍ എന്നോടത് പറഞ്ഞു. “കാണാനുള്ള കൊതികൊണ്ടാ ഞാന്‍ വരുന്നത്. എന്നും നമുക്ക് തമ്മില്‍ കാണണം” അവള്‍ പറഞ്ഞു. “എന്നും വന്നാല്‍ അവനനെന്തു കരുതും?” “അവനുള്ളപ്പോള്‍ വന്നിട്ട് എന്തെടുക്കാനാ; ഇല്ലാത്തപ്പോ വന്നാ മതി” ദിവ്യ ചിരിച്ചു. എനിക്ക് പരിഭ്രാന്തിയുണ്ടായി. ഈ പെണ്ണ് ഭര്‍ത്താവിനെ വഞ്ചിക്കാന്‍ ഒരു മടിയുമില്ലാത്തവളാണ്; ഒരു മടിയും. അതിനുവേണ്ടിത്തന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നവള്‍! “പകലെനിക്ക് ജോലിയില്ലേ” ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. “എനിക്കറിയില്ല. എന്നും നമ്മള് തമ്മില്‍ കാണണം; എന്നും” അവള്‍ അതുതന്നെ ആവര്‍ത്തിച്ചു. എനിക്കെന്തോ വല്ലാത്ത ഭീതിയും സദാചാരബോധവും തോന്നി. അരുണ്‍ ഇപ്പോഴെന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്താണ്. അവന്റെ ഭാര്യയുമായി ഞാന്‍?? ഭര്‍ത്താവ് എടുത്തു നല്കുന്ന വിസയിലെത്തി ഞാനുമായി രമിക്കാന്‍ ആക്രാന്തപ്പെടുന്നവള്‍! ഈ ബന്ധം എവിടെ ചെന്നവസാനിക്കും? “ദിവ്യ, അരുണിനെ നമ്മള്‍ വഞ്ചിക്കാമോ? പ്രത്യേകിച്ചും നീ..” ആക്രാന്തം ഉണ്ടായിട്ടും അവളുടെ മനസ്സ് മാറ്റാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിച്ചു. ഒരു നിമിഷം അവള്‍ നിശബ്ദത പാലിച്ചു. അവളുടെ നിശ്വാസം സ്പഷ്ടമായി എനിക്ക് കേള്‍ക്കാമായിരുന്നു. “ബൈ” അത്രമാത്രം പറഞ്ഞിട്ട് ദിവ്യ ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്തു. ഞാന്‍ കുറേനേരം ഫോണിലേക്ക് നോക്കി അങ്ങനെതന്നെ നിന്നു. പിന്നെ ജോലിയില്‍ വ്യാപൃതനായി. പിന്നെയുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ അവളെന്നെ വിളിച്ചില്ല; ഞാന്‍ അവളെയും. എനിക്ക് നഷ്ടബോധം തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. എങ്കിലും അരുണിനെ ചതിക്കുന്നത് ശരിയല്ല എന്ന തോന്നല്‍ ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ ഊട്ടിയുറപ്പിച്ചു. ഒപ്പം അവളുമായുള്ള ബന്ധം ചിലപ്പോള്‍ ജീവിതം തന്നെ തകര്‍ത്തേക്കാം എന്ന ഭയവും എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു. ദിവ്യ എത്തുന്നതിനും രണ്ടു ദിവസം മുമ്പേ അരുണ്‍ താമസം മാറി. ഞാനും അവന്റെയൊപ്പം പോയിരുന്നു. ഒരു ഡബിള്‍ റൂം ഫ്ലാറ്റ്. അവിടുത്തെ താമസക്കാര്‍ എല്ലാം തന്നെ