Chapter Title : ദിവ്യാമൃതം [Master]
ഇന്നലെ രാത്രി ശകലം കൂടുതല് വീശിയതിന്റെ തലവേദന”
“ഓ..രക്ഷപെട്ടു. എന്നാല് ചേട്ടന് ഹാംഗ് ഓവര് മാറുമ്പോള് ഒന്ന് ചെല്ലാമോ?” അരുണ് ഉത്സാഹത്തോടെ ചോദിച്ചു. പാവം, അവനെന്നെ വിശ്വാസമാണ്.
“ദിവ്യയോട് നീ പറഞ്ഞോ”
“ഞാന് പറഞ്ഞോളാം. ചേട്ടനോട് ചോദിക്കാതെ പറ്റില്ലല്ലോ”
“ശരി, ഞാനൊരു പത്തുമണിയോടെ ചെല്ലാമെന്നു പറ”
“താങ്ക് യൂ ചേട്ടാ”
ഫോണ് വച്ചിട്ട് ഞാന് സോഫയിലേക്ക് വീണു. ടാബ് വങ്ങേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്നെനിക്ക് തോന്നി. അരുണ് കൃത്യസമയത്ത് വിളിച്ച് അവളെ കാണാന് സാഹചര്യം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.
ഏതാണ്ട് പത്തുമിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോള് അവന്റെ ഫോണെത്തി.
“ചേട്ടാ അവള് പത്തുമണിക്ക് റെഡിയായി നില്ക്കും, കേട്ടോ”
“ഓകെടാ”
ദിവ്യ സമ്മതിച്ചു? എനിക്ക് വീണ്ടും വിശ്വസിക്കാന് സാധിച്ചില്ല. ഓഫീസില് വന്നപ്പോള് എന്നെ ഒന്ന് നോക്കാന്കൂടി ശ്രമിക്കാഞ്ഞവള് ഇപ്പോള് എന്റെയൊപ്പം പുറത്ത് പോകാന് സമ്മതിച്ചെന്നോ? മദ്യപിക്കാന് പാടില്ലാത്തതാണ് ആ സമയത്ത്; കാരണം വണ്ടി ഓടിക്കേണ്ടതാണ്. ഞാന് ഒരു പെഗ് ഒഴിച്ചടിച്ചു. മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാന് സാധിക്കുന്നില്ല. ഈ പെണ്ണിന്റെ മനസ്സില് എന്താണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
പത്തുമണിക്ക് കമ്പനി എനിക്ക് തന്നിട്ടുള്ള പഴയ പജേറോയില് ഞാന് ദിവ്യയുടെ താമസ സ്ഥലത്തെത്തി. രണ്ടാം നിലയിലെ ഫ്ലാറ്റിന്റെ മുമ്പിലെത്തി കതകില് മുട്ടുമ്പോള് എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് അമിതമായി കൂടിയിരുന്നു.
ദിവ്യ കതക് തുറന്നെന്നെ നോക്കി. അവള് ഒരുങ്ങിയിരുന്നില്ല. ഒരു ഇറുകിയ, പഴയ ചുരിദാറില്, മുലകള് ഏതാണ്ട് പകുതിയും കാണിച്ച്, അപരിചിത ഭാവത്തോടെയുള്ള നോട്ടം. വീര്ത്ത മുഖം. സദാ വിടര്ന്ന അവളുടെ ചുണ്ടുകള് കൂടുതല് വിടര്ന്നിരുന്നു. അലസമായി വാരിക്കെട്ടി വച്ചിരുന്ന മുടികളില് ചിലവ മുഖത്തേക്ക് വീണു കിടന്നത് ഒതുക്കിയിട്ട് അവളെന്നെ നോക്കി.
“അരുണ് വിളിച്ചില്ലേ”
“വിളിച്ചു, ഞാന് എങ്ങും പോണില്ല” എന്നെ നോക്കാതെ അവള് പറഞ്ഞു.
“എങ്കിലത് അവനോടു പറഞ്ഞൂടായിരുന്നോ?”
ദിവ്യ രൂക്ഷമായി എന്നെ നോക്കി. ആ നോട്ടം നേരിടാന് എനിക്കായില്ല. ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങളുള്ള നോട്ടം.
“അവനോടു ഞാന് പറഞ്ഞില്ലെന്ന് ആര്
💬 Comments
View all comments