Chapter Title : ദിവ്യാമൃതം [Master]
പറഞ്ഞു?” പരുഷമായിരുന്നു അവളുടെ ചോദ്യം.
എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല.
“പിന്നെയവന്..”
“അതവനോടുതന്നെ ചോദിക്ക്” ദിവ്യ തിരികെ ഉള്ളിലേക്ക് പോയി; കതകടയ്ക്കാതെ. അവളുടെ ചന്തികളുടെ ഉന്നതാനത സഞ്ചാരം എന്നെ ഭ്രമിപ്പിച്ചു. ഒരു നിമിഷം എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ നിന്ന ഞാന് ഫോണെടുത്ത് അരുണിനെ വിളിച്ചു.
“നിനക്കെന്താടാ വട്ടുണ്ടോ” ഞാന് ചോദിച്ചു.
“ചേട്ടാ സോറി. ചേട്ടനോട് ഞാന് കള്ളം പറഞ്ഞു. ചേട്ടാ ദിവ്യ വന്ന ദിവസം മുതല് മൂഡ് ഓഫാണ്. എന്താണ് കാര്യമെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. അന്ന് ചേട്ടന്റെ ഓഫീസില് വന്നപ്പോഴും കണ്ടില്ലാരുന്നോ പെരുമാറ്റം. ഇത് മാറ്റാന് ചേട്ടനെ പറ്റൂ എന്നെനിക്കൊരു തോന്നല്. അതിനാണ് ഇങ്ങനെയൊരു നുണ പറഞ്ഞു ചേട്ടനെ ഞാന് അങ്ങോട്ട് അയച്ചത്. ബീച്ചില് പോകുന്നില്ല എന്നവള് എന്നോട് പറഞ്ഞതാണ്. എനിക്ക് സമയമുണ്ടെങ്കില് പോയാല് മതിയെന്നും; പക്ഷെ അവളുടെ മൂഡ് ശരിയല്ല ചേട്ടാ..”
എനിക്ക് അവനോടു ഒരിക്കലും തോന്നാത്തത്ര സ്നേഹവും അനുകമ്പയും തോന്നി. എന്നെയവന് ഒരുപാട് വിശ്വസിക്കുന്നു, ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നു.
“ഞാന് സംസാരിക്കാം അരുണ്. ഡോണ്ട് വറി” ഒടുവില് ഞാന് പറഞ്ഞു.
“ഹോ എനിക്കിനി പേടിക്കണ്ട. ചേട്ടന്റെ പക്കല് എന്തിനും മരുന്നുണ്ടല്ലോ, എന്തിനും”
“ഉം ഉം, മോന് ജോലി ചെയ്യ്” ഞാന് ഫോണ് വച്ചു.
ഉള്ളില്ക്കയറി കതകടച്ച ശേഷം ഞാന് മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. ദിവ്യ കട്ടിലില് വീര്ത്ത മുഖത്തോടെ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. എന്നെയവള് നോക്കിയില്ല.
“ദിവ്യ, എന്തിനാണ് നീയാ പാവം ചെക്കന്റെ മനസ്സിങ്ങനെ വിഷമിപ്പിക്കുന്നത്” ഞാന് ചോദിച്ചു. ദിവ്യ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ മുലകള് അമിതമായി ഉയര്ന്നു താഴ്ന്നു. ഒരു നിമിഷം നോക്കിയിട്ട് അവള് നോട്ടം മാറ്റി.
ഞാന് അവളുടെ അടുത്തായി ഇരുന്നു. ദിവ്യ ശക്തമായി നിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ വിയര്പ്പിന്റെ മദഗന്ധം എന്നെ മയക്കി.
“ദിവ്യ, അരുണ് പാവമാണ്. നിനക്കതറിയില്ലേ?” സൌമ്യമായി ഞാന് ചോദിച്ചു. ദിവ്യ എന്റെ നേരെ മുഖം തിരിച്ചു. തൊട്ടടുത്തായിരുന്നു അവളുടെ തുടുത്തു സുന്ദരമായ മുഖം.
💬 Comments
View all comments