Chapter Title : ദിവ്യാമൃതം [Master]

സമയമില്ല. നമുക്ക് പോകാം” എന്നെ നോക്കാതെ ദിവ്യ അരുണിനോടായി പറഞ്ഞു. അവളുടെ നഗ്നമായ കൊഴുത്ത കൈകള്‍ എന്റെ ലിംഗം മൂപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു; അതിലേറെ എന്നോടുള്ള അവളുടെ അവഗണനയും. പെണ്ണ് അടുക്കുമ്പോള്‍ സൌന്ദര്യം കുറയുമെന്നും, അകലുമ്പോള്‍ ഭ്രാന്തമായി കൂടുമെന്നതും പച്ചയായ സത്യമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍. “ഏയ്‌, എന്താണിത്ര തിരക്ക്. ഒരു ചായയെങ്കിലും കുടിക്കണം” ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. ദിവ്യ പക്ഷെ എന്നെ ഗൌനിക്കാതെ അലസമായി ഭിത്തിയിലേക്ക് നോക്കി. “അതേയ് ചേട്ടാ ഇവള്‍ വീട്ടില്‍ ഒറ്റയ്ക്കിരുന്ന് ബോറടി അല്ലെ. എനിക്കാണേല്‍ ഒടുക്കത്തെ ജോലിത്തിരക്കും. ഒത്തിരി പാടുപെട്ടാ രണ്ടുദിവസത്തെ അവധി ഒപ്പിച്ചത്. ഈ രണ്ടുദിവസം കൊണ്ട് സിറ്റി മുഴുവനും കറങ്ങാനുള്ള ശ്രമത്തിലാ. ഇപ്പൊ പകുതി പോലും ആയിട്ടില്ല. ഇന്നത്തെ ദിവസം കഴിഞ്ഞാല്‍പ്പിന്നെ ഇവള്‍ തിരികെ പോകുന്നതുവരെ എനിക്ക് അവധിയും കിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ടാ ഈ തിരക്ക്” അരുണ്‍ വിശദീകരിച്ചു. “എടാ എന്നാലും ഒരു ചായ” “ചായ കുടിച്ചതാ ചേട്ടാ. ചേട്ടന്‍ ഒരു ദിവസം വൈകിട്ട് അങ്ങോട്ട്‌ വാ. അവിടുന്ന് ഫുഡ് കഴിച്ചിട്ട് പോരാം” “അരുണ്‍ ഞാന്‍ താഴെ വെയിറ്റ് ചെയ്യാം” ദിവ്യ പറഞ്ഞിട്ട് പുറത്തേക്ക് പോയി. എന്നെയവള്‍ നോക്കിയതേയില്ല. എന്റെ കണ്ണുകള്‍ അവളെ പിന്തുടര്‍ന്നു. വിരിഞ്ഞു മുഴുത്ത ചന്തികള്‍! നടക്കുമ്പോള്‍ ഉരുണ്ടു മറിയുകയാണ് രണ്ടും. രണ്ടും പണ്ടത്തെക്കാളും വിടര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. “എന്നാല്‍ ഞാന്‍ പോട്ടെ ചേട്ടാ..” അരുണ്‍ ചോദിച്ചു. ഞാന്‍ അവനെ നോക്കി. അവളുടെ പെരുമാറ്റം അവന്‍ മനപ്പൂര്‍വ്വം അവഗണിച്ചതാണോ, അതോ ശ്രദ്ധിക്കാഞ്ഞതാണോ എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. “എങ്കില്‍ നീ പോ; പിന്നെ കാണാം” “ചേട്ടാ മുടിഞ്ഞ തിരക്കാണ്. അതുകൊണ്ട് ചേട്ടന്റെ കാര്യം ഞാന്‍ മറന്നുപോലും പോയിരുന്നു.