Chapter Title : ദിവ്യാമൃതം [Master]
ചേട്ടന്റെ ഓഫീസില് വന്നപ്പോഴും കണ്ടില്ലാരുന്നോ പെരുമാറ്റം. ഇത് മാറ്റാന് ചേട്ടനെ പറ്റൂ എന്നെനിക്കൊരു തോന്നല്. അതിനാണ് ഇങ്ങനെയൊരു നുണ പറഞ്ഞു ചേട്ടനെ ഞാന് അങ്ങോട്ട് അയച്ചത്. ബീച്ചില് പോകുന്നില്ല എന്നവള് എന്നോട് പറഞ്ഞതാണ്. എനിക്ക് സമയമുണ്ടെങ്കില് പോയാല് മതിയെന്നും; പക്ഷെ അവളുടെ മൂഡ് ശരിയല്ല ചേട്ടാ..”
എനിക്ക് അവനോടു ഒരിക്കലും തോന്നാത്തത്ര സ്നേഹവും അനുകമ്പയും തോന്നി. എന്നെയവന് ഒരുപാട് വിശ്വസിക്കുന്നു, ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നു.
“ഞാന് സംസാരിക്കാം അരുണ്. ഡോണ്ട് വറി” ഒടുവില് ഞാന് പറഞ്ഞു.
“ഹോ എനിക്കിനി പേടിക്കണ്ട. ചേട്ടന്റെ പക്കല് എന്തിനും മരുന്നുണ്ടല്ലോ, എന്തിനും”
“ഉം ഉം, മോന് ജോലി ചെയ്യ്” ഞാന് ഫോണ് വച്ചു.
ഉള്ളില്ക്കയറി കതകടച്ച ശേഷം ഞാന് മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. ദിവ്യ കട്ടിലില് വീര്ത്ത മുഖത്തോടെ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. എന്നെയവള് നോക്കിയില്ല.
“ദിവ്യ, എന്തിനാണ് നീയാ പാവം ചെക്കന്റെ മനസ്സിങ്ങനെ വിഷമിപ്പിക്കുന്നത്” ഞാന് ചോദിച്ചു. ദിവ്യ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ മുലകള് അമിതമായി ഉയര്ന്നു താഴ്ന്നു. ഒരു നിമിഷം നോക്കിയിട്ട് അവള് നോട്ടം മാറ്റി.
ഞാന് അവളുടെ അടുത്തായി ഇരുന്നു. ദിവ്യ ശക്തമായി നിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ വിയര്പ്പിന്റെ മദഗന്ധം എന്നെ മയക്കി.
“ദിവ്യ, അരുണ് പാവമാണ്. നിനക്കതറിയില്ലേ?” സൌമ്യമായി ഞാന് ചോദിച്ചു. ദിവ്യ എന്റെ നേരെ മുഖം തിരിച്ചു. തൊട്ടടുത്തായിരുന്നു അവളുടെ തുടുത്തു സുന്ദരമായ മുഖം. അവളുടെ നിശ്വാസം എന്റെ മുഖത്തടിച്ചു.
“അതിന് ഞാനെന്ത് വേണം?” അവള് വിറയ്ക്കുന്ന അധരങ്ങളോടെ ചോദിച്ചു, മൃദുവായി.
“ദിവ്യ..”
അവളുടെ അധരങ്ങള് അകലുന്നത് ഞാന് കണ്ടു. ദാഹാര്ത്തയായ പെണ്ണിന്റെ ഭ്രമിപ്പിക്കുന്ന നോട്ടം. എനിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. അവളുടെ
💬 Comments
View all comments