Chapter Title : ദിവ്യാമൃതം [Master]

ശ്രമിക്കാഞ്ഞവള്‍ ഇപ്പോള്‍ എന്റെയൊപ്പം പുറത്ത് പോകാന്‍ സമ്മതിച്ചെന്നോ? മദ്യപിക്കാന്‍ പാടില്ലാത്തതാണ് ആ സമയത്ത്; കാരണം വണ്ടി ഓടിക്കേണ്ടതാണ്. ഞാന്‍ ഒരു പെഗ് ഒഴിച്ചടിച്ചു. മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ സാധിക്കുന്നില്ല. ഈ പെണ്ണിന്റെ മനസ്സില്‍ എന്താണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. പത്തുമണിക്ക് കമ്പനി എനിക്ക് തന്നിട്ടുള്ള പഴയ പജേറോയില്‍ ഞാന്‍ ദിവ്യയുടെ താമസ സ്ഥലത്തെത്തി. രണ്ടാം നിലയിലെ ഫ്ലാറ്റിന്റെ മുമ്പിലെത്തി കതകില്‍ മുട്ടുമ്പോള്‍ എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് അമിതമായി കൂടിയിരുന്നു. ദിവ്യ കതക് തുറന്നെന്നെ നോക്കി. അവള്‍ ഒരുങ്ങിയിരുന്നില്ല. ഒരു ഇറുകിയ, പഴയ ചുരിദാറില്‍, മുലകള്‍ ഏതാണ്ട് പകുതിയും കാണിച്ച്, അപരിചിത ഭാവത്തോടെയുള്ള നോട്ടം. വീര്‍ത്ത മുഖം. സദാ വിടര്‍ന്ന അവളുടെ ചുണ്ടുകള്‍ കൂടുതല്‍ വിടര്‍ന്നിരുന്നു. അലസമായി വാരിക്കെട്ടി വച്ചിരുന്ന മുടികളില്‍ ചിലവ മുഖത്തേക്ക് വീണു കിടന്നത് ഒതുക്കിയിട്ട് അവളെന്നെ നോക്കി. “അരുണ്‍ വിളിച്ചില്ലേ” “വിളിച്ചു, ഞാന്‍ എങ്ങും പോണില്ല” എന്നെ നോക്കാതെ അവള്‍ പറഞ്ഞു. “എങ്കിലത് അവനോടു പറഞ്ഞൂടായിരുന്നോ?” ദിവ്യ രൂക്ഷമായി എന്നെ നോക്കി. ആ നോട്ടം നേരിടാന്‍ എനിക്കായില്ല. ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങളുള്ള നോട്ടം. “അവനോടു ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലെന്ന് ആര് പറഞ്ഞു?” പരുഷമായിരുന്നു അവളുടെ ചോദ്യം. എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല. “പിന്നെയവന്‍..” “അതവനോടുതന്നെ ചോദിക്ക്” ദിവ്യ തിരികെ ഉള്ളിലേക്ക് പോയി; കതകടയ്ക്കാതെ. അവളുടെ ചന്തികളുടെ ഉന്നതാനത സഞ്ചാരം എന്നെ ഭ്രമിപ്പിച്ചു. ഒരു നിമിഷം എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ നിന്ന ഞാന്‍ ഫോണെടുത്ത് അരുണിനെ വിളിച്ചു. “നിനക്കെന്താടാ വട്ടുണ്ടോ” ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. “ചേട്ടാ സോറി. ചേട്ടനോട് ഞാന്‍ കള്ളം പറഞ്ഞു. ചേട്ടാ ദിവ്യ വന്ന ദിവസം മുതല്‍ മൂഡ്‌ ഓഫാണ്. എന്താണ് കാര്യമെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. അന്ന്