Chapter Title : ദിവ്യാനുരാഗം 13 [Vadakkan Veettil Kochukunj]

തീരുമാനിച്ചു...

പിന്നെ ഒരുക്കം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് പതിവ് പോലെ ചായകുടിയും ഒക്കെയായി ഇച്ചിരി നേരം കൂടി വീട്ടിൽ ചിലവഴിച്ച ശേഷം മനസ്സിലെ വല്ലായ്മയോടെ തന്നെ ഞാൻ വീട്ടിൽ നിന്നും ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് തിരിച്ചു...

യാത്രയിലും ഒടുക്കം ഹോസ്പിറ്റലിൻ്റെ കോമ്പൗണ്ടിൻ്റെ ഉള്ളിൽ കയറും വരെ അവളെ കുറിച്ചാലോചിക്കുമ്പോൾ രണ്ട് മുഖത്ത് നോക്കി പറയണോ അതോ ആലുവാ മണപ്പുറത്ത് കണ്ട പരിചയം കാണിക്കാതെ നടക്കണോന്നുള്ള ചിന്താകുഴപ്പത്തിലായിരുന്നു...ഒടുക്കം തൽക്കാലം രണ്ടാമത്തേത് ഫിക്സാക്കി മെല്ലെ വണ്ടിയും പാർക്ക് ചെയ്ത് ഞാൻ റൂമിലേക്ക് നടന്നു... ലിഫ്റ്റ് കയറി മുകളിലെത്തിയപ്പൊ വീണ്ടും ഒരു പരവേശം മാക്സിമം നേഴ്സിംഗ് കൺസൾട്ടൻസിയിലേക്ക് നോട്ടം കൊടുക്കാതെ ഞാൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു... പക്ഷെ അതിന് മുന്നിൽ എത്തിയതും

" അല്ല ഇതെന്താ മോനെ ഒരു ലക്ക് കെട്ട പോക്ക്...നമ്മളെ ഒക്കെ വല്ല അൽഷിമേഴ്സും വന്ന് മറന്നോ... "

ശ്രദ്ധയുടെ ശബ്ദം ഒരു നിമിഷം എ ബി എസ് ബ്രേക്കിംഗ് സിസ്റ്റം പോലെ ഒറ്റ പിടിക്ക് എന്നെ അവിടെ നിർത്തി...മടിച്ച് മടിച്ച് ഞാൻ അവിടേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ അവൾ മാത്രമേ അവിടുള്ളു...ഹാവു ആശ്വസം...

" ഇയാള് തപ്പണ്ടാ...കക്ഷി ലീവാ...ഓ അപ്പൊ ദദാണ് ഇങ്ങോട്ട് നോക്കാൻ ഒകെ മടി... "

എൻ്റെ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ഇനി പ്രതേകിച്ച് അത് പറഞ്ഞ് കൊടുക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലാത്തോണ്ട് വേഗം തന്നെ കത്തി...അതിന് ഞാൻ ഒരു വോൾട്ടേജില്ലാത്ത ചിരി നൽകി ഒതുക്കി...

" എന്തോ പറ്റി ആകെ ശോകമാണല്ലോ സാറ്... "

" ഏയ് അങ്ങനൊന്നുല്ല്യടോ ചെറിയൊരു തലവേദന അത്രേ ഉള്ളൂ...അപ്പൊ ശരി... "

അവളുടെ മുന്നിൽ ദിവ്യയുടെ കാര്യം ആലോചിച്ച് ശോകം അടിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരുത്തൻ ആവാൻ എനിക്ക് താല്പര്യമില്ലാത്തോണ്ട് നൈസ് ആയി പ്ലേറ്റ് തിരിച്ചതിന് ശേഷം അവിടെ നിന്നും വലിഞ്ഞു...പെണ്ണാണ് വർഗ്ഗം അല്ലെങ്കിൽ മനസ്സിൽ ഉള്ളതൊക്കെ ചൂഴ്ന്നെടുക്കും... അവിടുന്ന് നേരെ റൂമിൽ കേറിയതും ഞാൻ കംപ്ലീറ്റ് ഒക്കെ ആവാൻ തീരുമാനിച്ചു കാരണം പിള്ളാരുടെ മുന്നിൽ ശോകം അടിച്ചിരിക്കാൻ നടക്കത്തില്ല...

" ഹാ ഏമാൻ എത്തിയോ... "

റൂമിൽ കേറിയതും ശ്രീ എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു... അതിന് നേരത്തെ ശ്രദ്ധയ്ക്ക് നൽകിയപോലുള്ള വോൾട്ടേജ് കുറഞ്ഞ ചിരിക്ക് പകരം നല്ല സി എഫ് എല്ലിൻ്റെ പവറുള്ള ചിരി മറുപടി ആയി കൊടുത്തു...

" അത് അങ്ങനാ പരമപുള്ളേ കുപ്പി എന്ന് കേട്ടാൽ കുഴിമാടത്തീന്ന് വരെ പൊന്തി വരും ഓരോന്ന്... "

എൻ്റെ ചിരി കണ്ട് നന്ദു നൈസായൊന്ന്