Chapter Title : ദിവ്യാനുരാഗം 6 [Vadakkan Veettil Kochukunj]

എൻ്റെ ആരാന്ന് എനിക്കും ഞാൻ നിങ്ങടെ ആരാന്ന് നിങ്ങക്കും അറിയാം...പിന്നെ ഈ നാറികള് പറയുന്നത് കേട്ട് തല്ലുണ്ടാക്കി കോളേജിന്ന് പുറത്ത് പോകാൻ ആണ് ഉദ്ദേശ്യമെങ്കിൽ പിന്നെ എന്നെ നിങ്ങള് കാണൂല്ലാ......ഞാനണല്ലോ ഇതിനൊക്കെ കാരണക്കാരി...ഇനി നിങ്ങടെ ഇടയിലേക്ക് ഞാൻ വരുന്നുമില്ല.... "

അണപൊട്ടിയ കണ്ണീരോടെ പൊട്ടികരഞ്ഞ് ശബ്ദമുയർത്തി അതും പറഞ്ഞവള് തിരിഞ്ഞോടി...ആ രംഗം ഞങ്ങടെ ഉള്ളിൽ ഒരു നീറ്റലായി ഇന്നുമുണ്ട്....അവളുടെ പോക്ക് നോക്കി നിന്നുപോയി ഞങ്ങളഞ്ചും...

" നിന്നെ വെറുതെ വിടുവാണ് പൊലയാടി ഇപ്പൊ...ഞങ്ങടെ പെങ്ങള് പറഞ്ഞോണ്ട് മാത്രം...അവളില്ലേൽ നാളെ ചെലപ്പം സൂര്യോദയം കാണാൻ നീയുണ്ടാവില്ലായിരുന്നു.... "

അവള് പോയതും സിമിലിൻ്റെ കഴുത്തിൽ നിന്ന് കൈയ്യെടുത്ത് ഞാൻ പറഞ്ഞു...അപ്പൊ അവൻ നീട്ടി പ്രാണവായു വലിച്ചുകേറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നു...

" ഇനി നിന്റെ വായീന്ന് ഇതുപോലെ പുഴുത്ത വർത്തമാനം വന്നാ പിന്നെ ഒന്നും നോക്കില്ല കുടുംബത്തോടെ കത്തിച്ചുകളയും...പറയുന്നത് ചാത്തൻസ്സാ....ഓർത്തോണം.... "

അവൻ്റെ ചങ്കിനൊരു ചവിട്ടുകൂടി കൊടുത്ത് അതും പറഞ്ഞ് ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നു...കൂടെ അവന്മാരും... പിന്നെ നേരെ ചിപ്പിയെ കാണാൻ പോയി അവള് പക്ഷെ ആ പോയ പോക്കിൽ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ബാഗുമെടുത്ത് വീട്ടിൽ പോയി എന്ന് അവളുടെ കൂട്ടുകാരികൾ പറഞ്ഞു... അത് ഞങ്ങളഞ്ചിൻ്റേമ് ഉള്ളിലൊരു നീറ്റലുണ്ടാക്കി...

" എന്നാലും അവള് എന്തിനാ അങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞേ...കരഞ്ഞോണ്ടാ പോയതത്രേ... "

തിരിച്ച് വാകയുടെ അടുത്തെത്തിയതും അതു പറഞ്ഞു

" സ്നേഹം കൊണ്ടാടാ പാവം...നമ്മള് തല്ലുണ്ടാക്കി എന്തേലും പറ്റൂന്ന് പേടിച്ചിട്ടാ... "

ഞാൻ അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു

" അതുകൊണ്ട് തന്നാ അവള് നമ്മളോട് പറയാതിരുന്നേ... "

നന്ദു എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു

" സാരോല്ല്യ നാളെ പറഞ്ഞ് ശരിയാക്കാം...എനിക്കൊറ്റ സങ്കടേ ഉള്ളു ആ മൈരനെ തല്ലി മതിയായില്ലായിരുന്നു... "

ഞാൻ ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു...പിന്നെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോളായിരുന്നു പ്രിൻസിപ്പാളിൻ്റെ റൂമിന്ന് വിളി വന്നത്... അവിടെ ചെല്ലുമ്പോൾ ഇംഗ്ലീഷിൻ്റെ ഹെഡ്ഡും കൊറേ മറ്റ് സാറുമാറും കൂടി പാർലിമെന്റ് ചർച്ച...വെറൊന്നുമല്ല ചാത്തന്മാരുടെ ശല്ല്യം സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലത്രേ...ഇതൊന്നും കാര്യമാക്കാതെ ഞങ്ങളുള്ളിലേക്ക് കയറി...

" ആ വന്നോ... എന്താടോ തൻ്റെയൊക്കെ വിചാരം...ഇതെന്താ ഗുണ്ടാ സങ്കേതമോ തോന്നിയാസം കാണിച്ചു നടക്കാൻ... "

ഉള്ളിൽ കയറിയ ഞങ്ങളെ