Chapter Title : ദിവ്യാനുരാഗം 9 [Vadakkan Veettil Kochukunj]

വില്ലൻ...പക്ഷെ ഞാൻ അവരെ മൈൻ്റ് ചെയ്യാതെ നടക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു...

അവരേയും കടന്ന് മുന്നോട്ട് നടക്കുമ്പോൾ ആലുവാ മണപ്പുറത്ത് കണ്ട പരിചയം കാണിക്കാതെ ഞാൻ പോകുന്നത് കണ്ട് അവളെന്റെ തന്തയെ എന്തുമാത്രം തെറി വിളിച്ചു കാണണം...അതിനൊപ്പം അവളുടെ എന്നെ തന്നെയുള്ള നോട്ടം കണ്ട് അവനും വിളിച്ചു കാണണം...പാവം എൻ്റെ തന്ത...

" അല്ല നീയല്ലേ പറഞ്ഞത് അവനും ആയിട്ട് നീ പ്രേമത്തിലാണ് ഇഷ്ട്ടത്തിലാണ് എന്നൊക്കെ... എന്നിട്ടെവിടടീ...ഞാൻ ഒന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ... "

പുറകീന്ന് അവളോട് അവൻ പറയുന്നത് വ്യക്തമായി ഞാൻ കേട്ടു... പക്ഷെ ഇടപെടാതെ ഞാൻ നടത്തത്തിന്റെ വേഗത ഒന്ന് കുറയ്ക്കുക മാത്രമേ ചെയ്യ്തുള്ളൂ...അവളുടെ അപ്പോഴുള്ള മുഖഭാവം എനിക്ക് ഒന്ന് കാണണം എന്നുണ്ടെങ്കിലും തിരിഞ്ഞു നോക്കാൻ നിന്നില്ല...

" അവനെന്നെ ഇഷ്ട്ടം അല്ലായിരിക്കും...എന്നെ വെറുക്കുന്നുണ്ടായിരിക്കും...പക്ഷെ ഈ ദിവ്യയ്ക്ക് അവനോട് മാത്രമേ മനസ്സിലൊരു ഇഷ്ടം തോന്നിയിട്ടുള്ളൂ...അത് നീയോ അവനോ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും മാറാൻ പോന്നില്ല... "

തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്ന എന്നെ ഡിസ്ക്ക് ബ്രേക്ക് പിടിച്ച പോലെ നിർത്താൻ അവളുടെ വായീന്ന് വന്ന ആ ഡയലോഗ് മാത്രം മതിയായിരുന്നു...തിരിഞ്ഞ് നോക്കുമ്പോൾ അവനേയും അതിലേറെ എന്നേയും ദഹിപ്പിക്കാൻ എന്നോണം ശക്തിയുള്ള ദേഷ്യം അവളുടെ മുഖത്ത് ഉണ്ടായിരന്നു...പക്ഷെ ആ ദേഷ്യത്തിലും എന്തോ സങ്കടം ആ മുഖത്തുണ്ടെന്ന് ആരോ എന്നോട് വിളിച്ചോതുമ്പോലെ തോന്നി...ഇനി ഞാൻ അവനോട് ഒന്നും പറയാതെ പോയത് കൊണ്ടാണോ.... അതോടെ ഞാൻ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് തിരിച്ചുനടന്നു...എൻ്റെ വരവ് അവൻ നോക്കി നിൽപ്പുണ്ടെങ്കിലും അവളിൽ ഒരു ഭാവ മാറ്റവും വരുത്തിയില്ല...

" നിനക്കുള്ളത് ഇവള് തരും എന്ന ഉറപ്പുള്ളത് കൊണ്ടാടാ ഞാൻ കണ്ടില്ലാന്ന് നടിച്ച് പോയത്...പക്ഷെ ഇനി ഞാനെന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ നാളെ ഞങ്ങടെ പിള്ളേർക്കിവള് ഞങ്ങടെ പ്രണയ കഥ പറഞ്ഞു കൊടുക്കുമ്പോൾ അവരു ചോദിക്കും അച്ഛനെന്ത് നട്ടെല്ലില്ലാത്തവനാണെന്ന്....അതുകൊണ്ട് പറ നിനക്കെന്താ അറിയണ്ടേ... "

ഞാൻ അവളുടെ മുന്നിൽ വട്ടം നിന്ന് അവനോടായി ചോദിച്ചു...അവനാണെങ്കിൽ മറുപടി ഒന്നും വായിൽ നിന്ന് വരുന്നുമില്ല...

" എന്തേ ഒന്നും അറിയണ്ടേ...എന്നാ കേട്ടോ...എനിക്കിവളെ ഇഷ്ട്ടാ...ഇവക്കെന്നേയും അങ്ങനെ ആണെന്നാ എൻ്റെ വിശ്വാസം...അതോണ്ട് ഇനി മേലാൽ ഇവളുടെ മേത്ത് നിന്റെ കണ്ണ് പതിഞ്ഞ...നല്ല ആട്ട് തൊട്ടിലിൽ