Chapter Title : ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 5🍃[പട്ടം]

ഒട്ടിക്കിടന്നു.

വീട്ടുമുറ്റത്ത് എത്തുമ്പോൾ

മഴ പൂർണ്ണമായി മാറിയിരുന്നു.

ഇലകളിൽ ഇനിയും നനവ്.

പുല്ലിന്റെ അറ്റങ്ങളിൽ മഞ്ഞുതുള്ളികൾ.

വരാന്തയുടെ ചുവരുകളിൽ നനവിന്റെ തണുപ്പ്.

മുറ്റത്തെ വായുവിൽ

കാപ്പിയുടെ മണവും മണ്ണിന്റെ മണവും ചേർന്ന് നിന്നു.

ഫിലിപ്പ് വരാന്തയുടെ പടിയിൽ നിന്നു

ഒന്ന് മുകളിലേക്ക് നോക്കി.

സാറയുടെ ജനൽ അടഞ്ഞുകിടക്കുകയായിരുന്നു.

അവൻ സ്വയം ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ആദ്യം അങ്ങോട്ട് നോക്കുന്നത്...”

അവൻ മനസ്സിൽ തന്നെ പറഞ്ഞു.

പക്ഷേ അതേ നിമിഷം

മുകളിലെ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.

പുറത്തെ പഴയ കോൺക്രീറ്റ് കോണിപ്പടിയുടെ മുകളിൽ സാറ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ഇളം ക്രീം നിറത്തിലുള്ള ലൂസ് കോട്ടൺ സൽവാർ.

മുടി പൂർണ്ണമായി ഉണക്കിയിട്ടില്ല.

അൽപ്പം നനവോടെ പിറകിലേക്ക് വീണുകിടക്കുന്നു.

മുഖത്ത് ഉറക്കത്തിന്റെ മൃദുവായ തെളിച്ചം.

അവൾ പടികൾ ഇറങ്ങുന്നതിനിടെ

താഴെ നിന്നു തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ഫിലിപ്പിനെ കണ്ടു.

ഒരു നിമിഷം.

പിന്നെ അവളുടെ ചുണ്ടിന്റെ വക്കിൽ

വളരെ ചെറുതായി പക്ഷേ വളരെ വ്യക്തമായി ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

ഫിലിപ്പിന്റെ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ

ഹൃദയം വീണ്ടും ഒരു തവണ അധികം മിടിച്ചു.

“ഗുഡ് മോണിംഗ്,”

സാറ വളരെ സ്വാഭാവികമായി പറഞ്ഞു.

“ഗുഡ് മോണിംഗ്...”

അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.

പക്ഷേ ഇരുവരും അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു അത് വെറും ഒരു ഗുഡ് മോണിംഗ് അല്ലായിരുന്നു.

അതിന്റെ ഉള്ളിൽ “ഇന്നലെ രാത്രി ഞാൻ മറന്നിട്ടില്ല” എന്നൊരു മൗനമുണ്ടായിരുന്നു.

ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റിനായി എല്ലാവരും കൂടി ഇരിക്കുമ്പോൾ വീട് വീണ്ടും സാധാരണ കുടുംബത്തിന്റെ ശബ്ദങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു. ജിനി ഫോൺ നോക്കിക്കൊണ്ട് എന്തോ പറഞ്ഞ് ചിരിക്കുന്നു. ജോസഫ് ഇന്നത്തെ തോട്ടത്തിലെ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നു. അന്നാമ്മ എല്ലാവരുടെയും പ്ലേറ്റിലേക്കും ദോശയും മുട്ടക്കറിയും വച്ച് കൊടുക്കുന്നു.

ഫിലിപ്പ് സാറയുടെ എതിർവശത്തായിരുന്നു ഇരുന്നത്.

സാറ പ്ലേറ്റിലേക്കു നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ ഇടയ്ക്കിടെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ ഉയർന്ന് അവനെ ശ്രെദ്ധിക്കും. അവൻ അതേ നിമിഷം തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ അവൾ ഉടൻ താഴേക്ക് നോക്കും.

പക്ഷേ ആ ചെറു നോട്ടങ്ങളിൽ പോലും ഇപ്പോൾ പഴയ അകലം ഇല്ലായിരുന്നു. അത് മറ്റൊന്നായിരുന്നു.

സ്വന്തമായി മാത്രം അറിയാവുന്ന

ഒരു രഹസ്യത്തിലൂടെ അടുത്തവരായവരുടെ നിശ്ശബ്ദത.

“ഫിലിപ്പേ,”