Chapter Title : ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 7🍃[പട്ടം]

പെൺകുട്ടികൾ അത്ര ദൂരം പോകുമ്പോൾ... ഒരാൾ കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ നമ്മുക്ക് സമാധാനമല്ലേ.”

“സാറയും ജിനിയും നിന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ട്. അതിനാലാണ് നിന്റെ പേര് പറഞ്ഞത്.”

അവൻ മിണ്ടാതെ നിന്നു. അവന്റെ ഉള്ളിൽ ചിന്തകൾ തട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

“അവരെ സുരക്ഷിതമായി കൊണ്ടുപോയി കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയുന്ന ഒരാൾ നീയാണെന്ന് എനിക്ക് വിശ്വാസമുണ്ട്,” അന്നാമ്മ പറഞ്ഞു. “അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്.”

അന്നാമ്മ അവന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു പറഞ്ഞു.

"പോയി വാ"

കുറച്ച് നിമിഷം ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പുറത്തേക്ക് കാറ്റ് വീണ്ടും ഇലകളെ തഴുകി. ആ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ശാന്തത.

അവൻ ഒടുവിൽ പറഞ്ഞു.

“ശരി അമ്മച്ചി...ഞാൻ പോകാം,” അവൻ പറഞ്ഞു.

അന്നാമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ആശ്വാസം തെളിഞ്ഞു.

“അത് മതി,”

“രണ്ട് ദിവസമേ ഉള്ളൂ. സൂക്ഷിച്ച് പോയി വരണം.”

ഫിലിപ്പ് ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം,” അവൻ പറഞ്ഞു.

അന്നാമ്മ അകത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞ് പോകുമ്പോൾ, അവൻ അവിടെ തന്നെ നിന്നു. ആ തീരുമാനത്തിന് പിന്നിൽ വെറും ഒരു യാത്രയില്ലായിരുന്നു. അത് അവനുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു തെളിവ്.

മുകളിൽ മുറിയിലെ ജനലിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ ചലനം അവന്റെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചു. തിരശ്ശീലയ്ക്ക് പിന്നിൽ നിന്ന് സാറ ഒന്ന് നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണ് അവളുമായി കൂടിയപ്പോൾ, അവൾ ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു.

ഫിലിപ്പിന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് ശാന്തമായി പതിഞ്ഞു.

ഇത് ഇനി ഒരു യാത്ര മാത്രമല്ല...

അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ തുറക്കുന്ന മറ്റൊരു വഴിയായിരുന്നു.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ,

മഴയോടൊപ്പമുള്ള കാറ്റിൽ മണ്ണിന്റെ മണം നിറഞ്ഞിരുന്നു. വീട്ടുമുറ്റത്തെ ചെടികളിൽ വെള്ളത്തുള്ളികൾ തൂങ്ങി നിന്നു. ഇടയ്ക്ക് ഒരു തുള്ളി വീണ് മണ്ണിൽ പതിയുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ചെറു ശബ്ദം പോലും കേൾക്കാവുന്നത്ര ശാന്തമായൊരു രാവിലെ.

മുറ്റത്ത് നിൽക്കുന്ന റേഞ്ച് റോവർ സ്പോർട്സ് കാറ് ആ ശാന്തതയുടെ നടുവിൽ ഒരു പ്രത്യേക സാന്നിധ്യമായി തോന്നി. കറുത്ത നിറമുള്ള ബോഡിയിൽ വെള്ളത്തുള്ളികൾ പതിഞ്ഞു. രാവിലെ വെളിച്ചം അതിൽ പതിക്കുമ്പോൾ, ഓരോ തുള്ളിയും ചെറു കണ്ണാടികൾ പോലെ മിന്നി. ആ കാറ് വെറും യാത്രയ്ക്കുള്ളതല്ല... ഇന്ന് തുടങ്ങുന്ന ഒരു പുതിയ അനുഭവത്തിന്റെ ഭാഗം.

ഫിലിപ്പ് ആദ്യം