Chapter Title : ദൂരെ ഒരാൾ 4 [വേടൻ]

മതി. "

എന്റെ മുഖംഭാവം കണ്ട് അവൾ മടിച്ചാണ് ചോദിച്ചത്

" ചേച്ചി ഓർക്കണുണ്ടോ പണ്ട് ഞാൻ കോളേജ് കഴിഞ്ഞ് ഇടക്ക് ഡിപ്രെഷൻ സ്റ്റേജിൽ പോയ ഒരു സമയം "

" മം നീ എന്തോ കണ്ട് പേടിച്ചു അല്ലെ... അങ്ങനെ എന്തോ അല്ലെ...?? "

അവൾ ഒന്ന് ഓർത്തെടുക്കാൻ ഉള്ള രീതിയിൽ

" അങ്ങനെ ആണെന്ന് വേണേൽ പറയാം "

ഞാൻ ഒരു ബീഫിന്റെ കഷ്ണംഎടുത്ത്

" അതും ഇതും തമ്മിൽ എന്താ ബന്ധം "

ഞാൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു... അവൾ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി...

" നോക്കണ്ട വട്ടായതല്ല.... "

" അഹ് നീ മനുഷ്യനെ വട്ടുപിടിപ്പിക്കാതെ... നിന്റെ പ്രണയകഥ പറ. ഞാനും ഒന്ന് കേൾക്കട്ടെ "

" അവളെ കോളേജിൽ വെച്ച് കണ്ടകാര്യം അറിയാല്ലോ അല്ലെ... പിന്നീട് ഞങ്ങൾ സ്നേഹിക്കുക അല്ലായിരുന്നു ജീവിക്കുവായിരുന്നു... ഇണക്കങ്ങളും പിണകങ്ങളും ആയി.. "

" മം എന്നിട്ട് നിങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് ബ്രേക്കപ്പ് ആയെ... "

മനസിലെ ചോദ്യം അവൾ ആവർത്തിച്ചു.

" ചേച്ചി... ജീവിതം അത് നമ്മൾ കരുതുന്നപോലെ ആയിരുനെകിൽ എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ട് പലപ്പോളും.. പോയ നിമിഷങ്ങൾ തിരിച്ചു വന്നെകിൽ എന്ന് മോഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.. അങ്ങനെ ആയാൽ ജീവിതം ജീവിതമല്ലാതെ ആകും അല്ലെ...

" നീ കിടന്ന് ഫിലോസഫി പറയാതെ കാര്യത്തിലേക്ക് വാ.. "

ഞാൻ പറയണത് ഇഷ്ടപ്പെടാതെ ചേച്ചി എന്റെ നേർക്ക് ചാടി

" അഹ് ചുടാക്കാതെ പെണ്ണെ "

ഞാൻ അവളുടെ കവിളിൽ ഒന്ന് കുത്തികൊണ്ട് പറഞ്ഞു

" അഹ്... വിടെടാ... പറയെടാ നന്തു...