Chapter Title : ദൂരെ ഒരാൾ 9 [വേടൻ] [Climax 2]

വർന്നിരുന്നു.

"" മോളെ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ നിനക്ക് കിട്ടണ്ട സന്തോഷത്തെയാണ് ഈ നാശം പിടിച്ച ഞാൻ ഇല്ലാതാക്കിയത്.. എന്നോട് ക്ഷമിക്കാൻ പറ്റുവൊന്ന് ചോദിക്കാൻ പോലും അർഹതയിലെനിക്.. ഞാൻ വേണേൽ മാറി... ""

അവളിൽ നിന്ന് ആ വാക്കുകൾ കേൾക്കാൻ ഗംഗ സമ്മതിച്ചില്ല കെട്ടിപിടിച്ചു രണ്ടും കരഞ്ഞു.

"" എനിക്കറിയാം ഈ മനസ്സ്, സങ്കടം ഉണ്ട് എന്നും കരുതി ഞാൻ ഇതോർത്തു വിഷമിച്ചിരിക്കില്ല.. ഉടനെ ഞാൻ തിരിച്ചു ബാംഗ്ലൂർ പോകും.. പിന്നെ ഞാൻ ഇടക്ക് ഇടക്ക് വരും അപ്പൊ ഇങ്ങനെ മുഖവും വീർപ്പിച്ചിരുന്നാൽ ഉണ്ടല്ലോ പെണ്ണെ.. അഹ്..

രണ്ടും കൂടെ ഞാൻ തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ എന്റെ കൈയിലേക്ക് ഒന്നിനെ വെച്ചിങ് തരണം കേട്ടല്ലോ...

അപ്പോ ഇനി യാത്ര ചോദിക്കാൻ നിൽക്കുന്നില്ല പോട്ടെ... പോട്ടെട്ടാ... ""

തിരിഞ്ഞൊടിയ അവളെ ഞങ്ങൾ രണ്ടാളും നിരകണ്ണുകളാൽ നോക്കി നിന്നു.. ഭരിച്ചമനസ്സുമായി തിരികെ സ്റ്റേജിൽ കേറിയ ഞങ്ങൾ രണ്ടാളും എന്തിനോവേണ്ടി ചിരിച്ചു മറ്റുള്ളവരെ കാണിച്ചു.

"" നിനക്ക് ഇപ്പോ ഒന്നും വേണ്ടെന്ന് തോന്നുണ്ടോ നന്ദു... ""

എല്ലാം കഴിഞ്ഞു റൂമിൽ വന്ന് എന്റെ തൊളിൽ ചാരിയിരിക്കുന്ന പെണ്ണിനെ ഞാൻ ഒറ്റ തള്ള് കൊടുത്തു

" ദേ... മൈരേ ആകപ്പാടെ ഊമ്പിയിരിക്കുന്ന ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഒരുമാതിരി കോണച്ച ഡയലോഗ് വിട്ടാലുണ്ടല്ലോ... അഹ്... ""

പുതുമണവാളനിൽ നിന്നും സംസ്കാരബത്തയ വാക്കുകൾ കേട്ടതും അവൾ പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടില്ല... ബാത്‌റൂമിൽ കേറി ഫ്രഷ് ആകാൻ അവൾ പോകുമ്പോ, ഞാനും ഫ്രഷ് ആകാൻ താഴേക്കു ചെന്ന്..ഒന്ന് കുളിച്ചപ്പോ എന്തോക്കെയോ സമാധാനം പോലെ.. റൂമിലേക്ക് കേറിചെന്നപ്പോ കണ്ടത് താഴെ പായ വിരിക്കുന്ന