Chapter Title : ദുബായിലെ മെയില്‍ നേഴ്സ് 25

എന്നെ വിളിച്ചാല്‍ മതി എന്ന് പറയാനാവില്ല

അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് രാജമ്മ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് റൂമില്‍ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങി. മാനേജര്‍ അവളെ തന്നെ നോക്കി കൊണ്ട് നിന്നു. അവള്‍ അവളുടെ നിതംബവും കുലുക്കി മാനേജറെ വശീകരിച്ചു കൊണ്ടാണു നടന്നു നീങ്ങിയത്. അവളുടെ ആ കുണുങ്ങി ഉള്ള ചിരിയും മറ്റും കണ്ടു അങ്ങേര് അവളെ കേറി പിടിക്കാത്തത് കണ്ട് ഞാന്‍ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

റൂമില്‍ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയ രാജമ്മ എന്നെ കണ്ടു.

രാജമ്മ : എടാ എല്ലാം ഞാന്‍ നീ പറഞ്ഞ പോലെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്

ഞാന്‍ : ഞാന്‍ എല്ലാം കേട്ടു. നീ ആള് കൊള്ളാം

രാജമ്മ : നീ എന്താ എന്നെ പറ്റി വിചാരിച്ചത്

ഞാന്‍ : നിന്നെ ഞാന്‍ സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു. പെണ്ണുങ്ങള്‍ ആയാല്‍ ഇങ്ങനെ വേണം. ഇനി ഞാന്‍ സുമിനയോടു പോയി അങ്ങേരെ കാണാന്‍ പറയട്ടെ. നീ അത് വരെ റിസപ്ഷനില്‍ നില്‍ക്ക്

ഉടനെ തന്നെ ഞാന്‍ റിസപ്ഷനില്‍ പോയി സുമിനയോടു മാനേജറെ പോയി കാണാന്‍ പറഞ്ഞു. നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം രാജമ്മ അവളോട്‌ പറഞ്ഞു. അതിനകം സുമിനയും ഞാന്‍ രാജമ്മയും ആയി നല്ല അടുപ്പത്തില്‍ ആയി.

സുമിന സല്‍വാര്‍ ആയിരുന്നു ഇട്ടിരുന്നത്. മെലിഞ്ഞ കാരണം അവളുടെ മുലച്ചാല്‍ അതിലൂടെ കാണാമായിരുന്നു.

ഉടനെ തന്നെ അവള്‍ മാനേജറുടെ റൂമില്‍ ചെന്ന് കൊണ്ട് സാദിക്ക് അവളെ ശല്യം ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ബോധിപ്പിച്ചു. അവന്‍ അവളോട്‌ റൂമില്‍ വരട്ടെ എന്നും അവളെ കണ്ടിട്ട് അവന്‍ കേറി പിടിക്കാന്‍ തോന്നുന്നു എന്നും മറ്റും അവന്‍ പറഞ്ഞത് കേട്ട മാനേജര്‍ ഞെട്ടി. അങ്ങേര് നല്ല ദേഷ്യത്തില്‍ ആയിരുന്നു.

ഉടനെ തന്നെ സാദിക്കിനെ ഫോണില്‍ വിളിച്ചു കൊണ്ട് അങ്ങേരെ കാണാന്‍ പറഞ്ഞു.

ഉടനെ തന്നെ നിഷാദും സാദിക്കും അങ്ങേരെ കാണാന്‍ എത്തി. രണ്ടു പേരെയും റൂമില്‍ കയറ്റിയ ശേഷം അങ്ങേര് വാതില്‍