Chapter Title : ?ഏദൻ തോട്ടത്തിന്റെ കാവൽക്കാരൻ 13?[സഞ്ജു സേന]

മൊത്തം തോർത്തി മുണ്ടു പിഴിഞ്ഞ് ഉടുക്കുമ്പോഴേക്കും ആന്റി തല തോർത്തി കൊണ്ടു കയറി വന്നു.. നനഞ്ഞ ഡ്രെസ്സൊക്കെ ദേഹത്ത് ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു അഴിച്ചിട്ട മുടിയുമായി കയറി വരുന്ന അവരെ കണ്ടപ്പോൾ അരക്കെട്ടിൽ ചെറിയൊരു അനക്കം പോലെ ,,നേരത്തെയുള്ള അനുഭവം മനസ്സിലുള്ളത് കൊണ്ട് സ്വയം ശാസിച്ചു . ''പണി കിട്ടിയല്ലോ അർജുൻ, എന്റെ ബാഗും ഡ്രെസ്സുമൊക്കെ നിന്റെ അമ്മൂമ്മയുടെ റൂമിലാ, ഈ സമയത്തു അങ്ങോട്ടെങ്ങനെ പോകും, അതും ഈ കോലത്തിൽ,?'' ''അതിനു അമ്മയുടെ ഡ്രസ്സ്‌ അലമാരിയിലില്ലേ, '' ''അത് ശരിയാണല്ലോ, പക്ഷെ അതൊക്കെ എനിക്ക് പാകമാകുമോന്നാ ,'' '' വെളുക്കും വരെയല്ലേ വേണ്ടു, പിന്നെ സാരിക്കൊക്കെ അങ്ങനെ പാകമുണ്ടോ ? '' ''സാരി മാത്രമല്ലല്ലോ ,ബ്ലൗസും പിന്നെ അടിയിലിടാനുള്ളതൊക്കെ നോക്കേണ്ടേ,,'' '' അതിപ്പോ.. ഏതാണ്ട് നിങ്ങൾക്ക് രണ്ടാൾക്കും ഒരേ അളവായിരിക്കുമല്ലോ, '' ''ഓഹോ, അപ്പൊ അമ്മയുടെ അളവൊക്കെ മോനു കാണാപ്പാഠമാണെന്നു തോന്നുന്നല്ലോ, എന്താ അർജുൻ, ..'' ''അയ്യോ ആന്റി ഞാനെങ്ങനെയൊന്നും ഉദ്ദേശിച്ചല്ല , , കാണുമ്പോൾ നിങ്ങള് രണ്ടും ഏതാണ്ട് ഒരേ ശരീര വലുപ്പമാ, അത് കൊണ്ട് ഒരൂഹം പറഞ്ഞതാ,, '' ''അങ്ങനെയാണോ എന്നാൽ പ്രശ്നമില്ല , പക്ഷെ രേവതി അങ്ങനെയല്ലല്ലോ പറഞ്ഞത്.. '' ''ങേ അമ്മയെന്തു പറഞ്ഞു.. '' ''പലതും പറഞ്ഞു, മോന്റെ ചില കുരുത്തക്കേടുകൾ ഉൾപ്പെടെ.. '' ആന്റി അർത്ഥം വച്ചു ചിരിച്ചു കൊണ്ടത് പറഞ്ഞപ്പോൾ സത്യത്തിൽ നിന്നുരുകി പോയി, അമ്മയിതു ഇവരോട്, അടുത്ത കൂട്ടുകാരിയൊക്കെ തന്നെ.. പക്ഷെ.. ''എന്താ ആലോചിക്കുന്നത്, എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞൂന്നാണോ, ഞാൻ സസ്പെൻസ്സൊന്നും ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല , കേട്ടോ അർജുൻ ചെറുപ്പം മുതലേ രേവതിയെനിക്ക് എന്താ പറയുക കൂടപ്പിറപ്പു എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാലും കുറഞ്ഞു പോകും അതിനപ്പുറത്തുള്ള ഒരു ബന്ധമാണ് എനിക്കവളോട്, അവൾക്കും അത് പോലെ തന്നെ.. എനിക്കറിയാത്ത ഒന്നും അവളുടെ ജീവിതത്തിലില്ല , അത് പോലെ അവൾക്കറിയാത്ത ഒന്നും എനിക്കുമില്ല.... '' പുറത്തു വെട്ടിയ ഇടി എന്റെ തലയിലാണ് വീണത് എന്ന് തോന്നി, എന്നാലും അമ്മയീ കാര്യങ്ങൾ ഇവരോട്..

'' അർജുൻ നിന്റെ അമ്മയെ സംബന്ധിച്ച് മരണം വരെ ഒളിപ്പിച്ചു വയ്‌ക്കേണ്ട ഒന്നാണ് അവളെന്നോട് പങ്ക്