Chapter Title : ഏദൻ തോട്ടത്തിന്റെ കാവൽക്കാരൻ 9 [സഞ്ജു സേന]

നമ്മളെ രക്ഷിച്ചതും അവരല്ലേ..നിങ്ങൾ ഒന്ന് കൂടി കഴിച്ചിട്ട് കുറച്ചു നേരം കിടന്നോളു ,ഞാൻ വിളിക്കാം...''

'' അത് വേണ്ട അർജുൻ കിടന്നോളു , കിടപ്പു ഇനി വീട്ടിലെത്തിയിട്ടാകാം , എന്താന്നെന്നറിയില്ല നിങ്ങടെ ആ വീട്ടിൽ കിടക്കുമ്പോൾ ഒരു സ്വസ്ഥതയുണ്ട്... കൂടെ ആരൊക്കെയോ ഉണ്ടെന്ന തോന്നലും...അർജുൻ ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ ,ഞാൻ പോകും മുന്നേ എന്‍റെ ശ്രുതി മോളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വരട്ടെ , നിങ്ങടെ വീട്ടിൽ ഒരു ജോലിക്കാരിയായി കൂട്ടിയാൽ മതി...ആദ്യമൊക്കെ എന്നോട് വെറുപ്പായിരുന്നെങ്കിലും രാമേട്ടനും ചേച്ചിയുമൊക്കെ സംസാരിച്ചു ആ വെറുപ്പൊക്കെ കുറെ മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്...ഇപ്പൊ ചേട്ടന്റെ ഒരു ബന്ധുവീട്ടിൽ ആട്ടും തുപ്പും കൊണ്ട് വേലക്കാരിയെക്കാൾ കഷ്ടമാണ് എന്‍റെ മോളുടെ അവസ്ഥ , പെണ്ണിന് പ്രായമായതോടെ കണ്ണ് വച്ച് ആ വീട്ടിലെ ആളുകൾ തന്നെ .....കഴിഞ്ഞ ദിവസം വിളിച്ചപ്പോൾ ചേച്ചി പോയ വഴിക്ക് പോകുവാന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ഒരു പാട് കരഞ്ഞു...എനിക്കിനി കുറഞ്ഞത് ഏഴെട്ടു കൊല്ലം കൂടിയുണ്ട് ജയിലിൽ ,അതിനു മുന്നേ കൊല്ലപ്പെട്ടേക്കാനും മതി...നിങ്ങൾക്കൊരു ഭാരമാണെന്നറിയാം എങ്കിലും.....എന്‍റെ മോള് സുരക്ഷിതയായിരുക്കുമല്ലോ , ഒരാളെ കൊലയ്ക്ക് കൊടുത്തു അടുത്തതിനെയെങ്കിലും.....''

പ്രതീക്ഷ നിറഞ്ഞകണ്ണുകൾ എന്റെ മറുപടിയ്ക്കായി കാത്തു നിൽക്കുന്നു ....സമീറയെ ഇപ്പോൾ തന്നെ അമ്മായിയുടെ അടുത്ത് ആക്കിയിട്ടുണ്ട് ,ഇനി ഒരാളെ കൂടി....പക്ഷെ ഈ കണ്ണുകളിലെ പ്രതീക്ഷയെ ഇല്ലാതാക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല .

''ഞങ്ങൾ നോക്കിക്കൊള്ളാം അവളെ ,അക്കാര്യമോർത്തു നിങ്ങൾ പേടിക്കേണ്ട...''

ഞാനവരുടെ കൈ ചേർത്ത് പിടിച്ചു...

''അർജുൻ നിങ്ങൾ എന്നൊക്കെ എന്നെ വിളിക്കുമ്പോൾ എന്തോ അകലം പോലെ , പേര് വിളിച്ചോളൂ ,നാണക്കേടില്ലെങ്കിൽ ചേച്ചിയെന്നോ...''

''നാണക്കേടോ എന്തിനു ? ''

''എന്നെ പോലൊരു പിഴച്ച സ്ത്രീയെ ചേച്ചി എന്നൊക്കെ വിളിക്കാൻ ഏതൊരാൾക്കും മടിയുണ്ടാകും ?''

' '' അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ താമസിപ്പിക്കുമായിരുന്നോ ? ''

'' നിന്നോട് എങ്ങനെ നന്ദി പറയണമെന്ന് എനിക്കറിയില്ല , ഒരു പാട് പേര് നിരങ്ങിയ ഈ ശരീരമേ എനിക്കിനി ബാക്കിയുള്ളു..വേണമെങ്കിൽ നിനക്കതു ഏതു നിമിഷവും ഉപയോഗിക്കാം ...''

''എന്തായിത് ചേച്ചി , പകരമായി എന്തെങ്കിലും മോഹിച്ചല്ല , ഒരു ലക്ഷ്യത്തിനു വേണ്ടിയാണു നമ്മൾ...''

സോറി അർജുൻ ...സോറി...ഞാൻ