ഏദൻസിലെ പൂമ്പാറ്റകൾ 11 [Hypatia]

തുള്ളി പോകാനൊരുങ്ങി. അയാൾ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് തന്റെ മടിയിലേക്കിരുത്തി. ജെനി ഒരു കറുത്ത ടീഷർട്ടും സ്‌കൈ ബ്ലൂ ലെഗ്ഗിൻസുമായിരുന്നു. അവളുടെ ഭാരിച്ച ചന്തി അയാളുടെ തുടകളിൽ ഇരുന്നു. ബ്രാ ഇടാത്തത് കൊണ്ട് അവളുടെ മുഴുത്ത മുലകൾ ടീഷർട്ടിനുള്ളിൽ കിടന്ന് തുളുമ്പി. അയ്യാൾ അവളുടെ വയറിലൂടെ ചുറ്റി പിടിച്ചു. അവളുടെ പുറത്ത് ചുംബിച്ചു. "അവളെ മറക്കാനുള്ള ആവശ്യത്തിനോന്നുമല്ല ഞാൻ നിന്റെ അടുത്ത് വന്നത്.. നിന്നെ എനിക്ക് അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ട്ടമായിരുന്നു ജെനി... ആ തമിഴത്തി പെണ്ണിനെ ഞാൻ എന്തിന് ഓർത്തിരിക്കണം..?" ഭാരിച്ച ഹൃദയ വേദനയോടെയാണ് അത് പറഞ്ഞെതെങ്കിലും ജെനിക്ക് ആ വാക്ക് മതിയായിരുന്നു. "ശെരിക്കും..." ജെനി അയാളുടെ മുഖത്തു നോക്കി ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. "മ്മ്..." അയാൾ ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി. അയാളുടെ മടിയിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് തന്നെ ജെനി അവളുടെ നെറ്റി അയാളുടെ നെറ്റിയുമായി മുട്ടിച്ചു.. "ചേട്ടായി... എന്റേത് മാത്രാ..." അവൾ കൊഞ്ചി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "നിന്റെ മോൾ അനു കേൾക്കണ്ട.." അയാൾ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "എനിക്കും അവൾക്കും മാത്രം മതി..." അയാളുടെ ചുണ്ടിൽ ഉമ്മ വെച്ച് കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു. "അപ്പൊ എനിക്ക് കല്യാണം കഴിക്കണ്ടേ..?" അവൾ ദേഷ്യം പിടിക്കുമെന്ന് അറിഞ്ഞ് കൊണ്ട് തന്നെ അയാൾ ചോദിച്ചു. "വേണ്ട... ചേട്ടായി ഇനി ഈ വയസൻ കാലത്ത് കല്യാണം കഴിക്കണ്ട... ചേട്ടായിക്ക് വേണ്ടത് ഒക്കെ ഞാനും ന്റെ മോളും തന്നോളം.." പെണ്ണിന്റെ കുശുമ്പോടെ ജെനി പറഞ്ഞു. "നീ എന്ത് തരുമെടി എനിക്ക്.." അയാൾ അവളുടെ കവിളിൽ ചുണ്ടുകൾ ഉരസി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "എന്തും തരും.." അവൾ കൊഞ്ചി. "എന്തൊക്കെ ഉണ്ട് നിന്റെ കയ്യിൽ.." "എന്റെ പൂർ തരും ... ദേ ഈ രണ്ടു മുലകൾ തരും... പിന്നെ എന്റെ മോളുടെ കുഞ്ഞി പൂർ തരും... ചേട്ടായി ചോദിക്കുന്ന എന്തും.." "ഹ ഹ ഹ ഹ .." അവളുടെ കൊഞ്ചൽ കേട്ട് അയാൾക്ക് ചിരി വന്നു. "എന്താടാ കാലമാട... ചിരിക്കുന്നത്.." ജെനി അയാളുടെ രണ്ടു ചെവികളും പിച്ചികൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "നിന്റെ കുറുമ്പ് കണ്ടു ചിരിച്ചതാണേ..." "എവിടെ അനു...." "അവൾ എഴുന്നേറ്റില്ല... ഞാൻ പോയി വിളിക്കട്ടെ .. നേരം സന്ധ്യയായി..." എന്നും