Chapter Title : എൽ ഡൊറാഡോ [സാത്യകി]

സുലോചന അമ്മയെക്കാളും അച്ഛനെക്കാളും നല്ല നിറം. ചിലപ്പോൾ അങ്ങനെ ഒക്കെ സംഭവിക്കും.. അപ്പോളാണ് ഞാൻ ഓർത്തത് എന്റെ അച്ഛൻ അല്ലല്ലോ സ്നേഹ ചേച്ചിയുടെ അച്ഛൻ. ചേച്ചിയുടെ അച്ഛനെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുമില്ല...

നിറം മാത്രം അല്ല ജസ്‌ന ഇത്തയുടെ പൊക്കവും ആമിക്ക് ഇല്ല. എന്റെ ഒക്കെ അത്രേം പോക്കമേ അവൾക്ക് ഉള്ളു. എന്നേക്കാൾ ഒരു ക്ലാസ്സ്‌ മുന്നിൽ ആയത് കൊണ്ട് ചേച്ചിയെ പോലെ ഒക്കെ ആണ് അവളും എന്നോട് പെരുമാറിയത്. സത്യത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഒരേ പ്രായം ആണ്.. അവളെ lkg, ukg ഒക്കെ ചേർത്ത് ഒന്നാം ക്ലാസ്സിൽ താമസിച്ചാണ് ചേർത്തത്.. ഞാൻ ആണേൽ രണ്ട് വർഷം വെറുതെ കളഞ്ഞു. അതാണ് മൊത്തത്തിൽ ഒരു കുഴഞ്ഞു മറി..

അവർ പോയി കഴിഞ്ഞു ഞാൻ ജനലടച്ചു കട്ടിലിൽ കയറി വെറുതെ കിടന്നു. ഇടയ്ക്ക് സ്നേഹ ചേച്ചി വന്നു എന്നോട് കുറച്ചു നേരം സംസാരിച്ചു. അവളെന്നെ സ്വന്തം അനിയനെ പോലെ ആണ് കാണുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. പെട്ടന്നൊരു നിമിഷം ഒരാളെ സ്വന്തം അനിയൻ ആയും സ്വന്തം മകൻ ആയുമൊക്കെ കാണാൻ ആൾക്കാർക്ക് കഴിയുമോ..? എനിക്ക് അത് അല്പം ബുദ്ധിമുട്ട് ആയിരുന്നു...

വീട്ടിൽ ഇരുന്നു ബോർ അടിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ പിന്നെയും വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി.. വീടുകളിലേക്ക് ഒന്നും കയറാതെ അവിടത്തെ പറമ്പുകളിൽ ഞാൻ ചുറ്റി നടന്നു.. അങ്ങനെ അവിടുത്തെ ഏകദേശ ഭൂപ്രകൃതി ഒക്കെ ഞാൻ മനസിലാക്കി.. ഇടതൂർന്നു നിൽക്കുന്ന മരങ്ങളും ചെടികളും ഒക്കെ കാരണം ഇവിടെ ഒരു കാടിന്റെ പ്രതീതി സൃഷ്ടിച്ചു.. ശരിക്കും കാവ് ആണ്.. സന്ധ്യ പേരമ്മയുടെ വീടിനും അപ്പുറം മുത്തപ്പന്റെ കാവാണ്.