Chapter Title : ഏലപ്പാറയിലെ നവദമ്പതികൾ 2 [ആശാൻ കുമാരൻ]

ക്ലിനിക് ഉണ്ട്... എന്റെ പരിചയക്കാരനാ.... അവിടേക്ക് പോകാം....

രാജു : പാപ്പി....

പാപ്പി ബാലൻ പറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ വിട്ടു...

ക്ലിനിക് തക്ക സമയത്തിന് എത്തി....

ബാലനും രാജുവും പുറത്തു കാത്തു നിന്നു...

മണി : ബാലേട്ടാ..

ബാലൻ : ആ മണി..... എന്തായെടാ....

മണി : അതേയ് ഡ്യൂട്ടി ഡോക്ടർ ചെറുപ്പക്കാരനാ.... ഇപ്പൊ വരും പേടിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല....

ബാലൻ : ടാ ആളോട് പറഞ്ഞോ...

മണി : ഇപ്പൊ വരും...

അപ്പോഴേക്കും ഡോക്ടർ എത്തി...

ഡോക്ടർ : ശരിക്ക് പോലീസിനെ അറിയിക്കേണ്ട കാര്യമാണ്.... പക്ഷെ ആ കുട്ടിയുടെ മെന്റൽ ഇഷ്യൂ വെച്ചു ഇനി അതും കൂടി വേണ്ട എന്നിട്ട് വെച്ചിട്ടാണ്...

ബാലൻ : ഡോക്ടർ.....ഭർത്താവും അമ്മയും മരിച്ച ആ ഒരു ഇതില് ചെയ്തു പോയതാണ്...

ഡോക്ടർ : മണി പറഞ്ഞു.... മുറിവ് അത്ര ആഴത്തിലല്ല പിന്നെ രക്തം അധികം പോയിട്ടുമില്ല... എന്നാലും നാളെ വരെ ഇവിടെ കിടക്കട്ടെ....പക്ഷെ അധികം ആളുകൾ അറിയുന്നതിന് മുൻപ് കൊണ്ടു പൊയ്ക്കോ...

ബാലൻ : മം..

ബാലൻ വിളിച്ചു കാര്യങ്ങൾ ദേവിയോട് പറഞ്ഞു.... ദേവിക്കും അതൊരശ്വാസമായി......

രാവിലെ റീന കണ്ണു തുറന്നു.... മുന്നിലിരുന്ന ബാലനെ അവൾക്ക് അഭിമുഖീകരിക്കാൻ ആയില്ല...

ബാലൻ : നീ എന്ത് പണിയ കാണിച്ചേ മോളെ....

റീനയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നു കണ്ണീർ ഒഴുകി... അതായിരുന്നു ആ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം...

രാജു പുറത്ത് ബില്ല് പേ ചെയ്ത് ഉള്ളിലേക്ക് കയറു...

റീന രാജുവിണെ നോക്കിയില്ല...

രാജു : ബാലേട്ടാ ഡ്രിപ് കഴിഞ്ഞ പോകാം.....

ബാലൻ : മം... ഞാൻ ജോയ്മോനെ വിളിക്കട്ടെ....

ഡിസ്ചാർജ് കഴിഞ്ഞു എല്ലാവരും വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി....

പാപ്പിയും രാജുവും മുന്നിലും പിന്നെ ബാലനും റീനയും പിന്നിലും.... ആരും വഴിയിൽ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല...

വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ വീട് അടച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു.... ദേവിയും പാച്ചുവും ബാലന്റെ വീട്ടിലായിരുന്നു....

റീന ആദ്യം കയറി... വാതിൽ പൂട്ടിയിടാത്തതുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി റൂമിലേക്ക് പോയി... ബാലനും രാജുവും ബാഗും മരുന്നുമൊക്കെ എടുത്തു പിന്നാലെ കയറി....

റീന മുറിയിലേക് കയറി കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു...അപ്പുറത്തെ വീട്ടിൽ നിന്നു പാച്ചുവിന്റെ കരച്ചിലിന്റെ ശബ്ദം