Chapter Title : ഏലപ്പാറയിലെ നവദമ്പതികൾ 3 [ആശാൻ കുമാരൻ]

തൊട്ട് കർപ്പൂരം വരെ...... പ്ലാസ്റ്റിക് പാത്രങ്ങൾ.... ബാത്രൂം ബക്കറ്റ്.... സോപ്പ് ചീപ് കണ്ണാടി.....കടല പരിപ്പ് അരി ഉഴുന്ന് മുതലായവ വേറെ....

ഭക്ഷണം പാചകം ചെയ്യാനുള്ള പാത്രങ്ങൾ കൈയിലുകൾ...

കിടക്കാനുള്ള പായ, പഞ്ഞിക്കൊണ്ടുള്ള മെത്ത, കൊതുക് വല മേശ കസേര

എല്ലാം റീന നോക്കി കൊണ്ടു നിന്നു....പിന്നാലെ വന്ന പാപ്പി വീടിന്റെ വൃത്തിയാക്കൽ കണ്ടു റീനയെ പ്രശംസിച്ചു....

പാപ്പിയും അവളെ ഒതുക്കി വെക്കാൻ സഹായിച്ചു.....

റീന : കാശ് ഒത്തിരി ആയോ...

പാപ്പി : മം.. ആയി..

റീന : ബുദ്ധിമുട്ടായി അല്ലെ...

പാപ്പി : എന്താ തങ്കച്ചി.... നിങ്ങൾക്കുണ്ടായ അത്രേം നഷ്ടം ഒന്നുമല്ലല്ലോ കാശ് ചിലവായി പോകുന്നതിൽ ...

റീനയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു...

പാപ്പി : തങ്കച്ചി.... കരയല്ലേ.. അണ്ണൻ അറിഞാ എന്നെ കൊല്ലും...വാ വേഗം അടക്കി വെച്ചിട്ട് ഒരു ചായ ഇട്ടു താ....

അടുക്കളയിലെ സാദനങ്ങൾ ഒരു വിധം എല്ലാം ഒതുക്കി വെച് സ്റ്റവ്വിലേക്ക് കണക്ഷൻ കൊടുത്ത് ശരിയാക്കി....

റീന ചായക്ക് വെള്ളം വെച്ചു.... പാപ്പി മുന്നിലേക്ക് ചെന്നു വർക്കിയുമായി ചിരി തമാശകൾ പങ്കു വെച്ചു....

അവരുടെ സംസാരത്തിൽ അവർ നല്ല അടുപ്പമായി എന്നു റീനയ്ക്ക് മനസ്സിലായി....

റീന ചായ റെഡി ആക്കി നാല് സ്റ്റീൽ ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് പകർത്തി മുന്നിലേക്ക് വന്നു....

സാറ അവളുടെ വീടിന്റെ പടിക്കൽ ആരെയോ കാത്തു നിൽക്കുകയായിരുന്നു...

റീന : ചേച്ചി ചായ കുടിക്കാം....

വർക്കിയും പാപ്പിയും ഓരോ ഗ്ലാസ്‌ ചായ എടുത്തു....

4 മണി ആയതോടെ ഒരു ഓട്ടോ സാറയുടെ വീടിന്റെ മുമ്പിൽ വന്നെത്തി നിന്നു.... രണ്ട് കുട്ടികൾ അതിൽ നിന്നു ചാടിയിറങ്ങി.....

സാറയുട കയ്യിൽ ബാഗ് കൊടുതു അകത്തേക്ക് ഓടി....

പാപ്പി : ചേട്ടന് ആകെ ഉള്ളത് മോളാന്നു പറഞ്ഞിട്ട്...

വർക്കി : ഓഹ്.... അതാണ് ഞങ്ങളുടെ ബെന്നിച്ചനും ബിൻസിയും.....താ ആ കാണുന്ന വീട്ടിലെയാണ്....

റീന തന്റെ ഇടതു വശത്തുള്ള വീട്ടിലേക്ക് നോക്കി....

വർക്കി : മേരിയുടെ മക്കളാണ്.....ഭർത്താവ് ആൻസൺ ഒരു ആക്‌സിഡന്റിൽ 3 കൊല്ലം മുൻപ് തൊടുപുഴയിൽ വെച്ചു മരിച്ചു....പിന്നെ ആകെയുണ്ടായിരുന്ന അമ്മയും ഈയടുത്തു പോയി......അവർ അവിടെ തനിച്ചാ