Chapter Title : ഏലപ്പാറയിലെ നവദമ്പതികൾ [ആശാൻ കുമാരൻ]

വെച്ചിരിക്കണോ

പേരക്കുട്ടികളില്ലാത്ത ദേവിക്കും ബാലനും പാച്ചു എല്ലാമായിരുന്നു....

ദേവി റീനയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും കൊച്ചിനെ വാങ്ങി.... പാച്ചു ഉറങ്ങി തുടങ്ങിയിരുന്നു....

ദേവി : ഉറങ്ങിയോടാ..... പാച്ചുകുട്ടാ.... അമ്മമ്മേടെ കുട്ടാ..... വളകൾ ഇടേണ്ടേ നമ്മുക്ക്...

ശ്രീയും ശാന്തിയും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു എണീറ്റു.... കൈ കഴുകി വന്നു അമ്മയുടെ സാരിയിൽ തന്നെ കൈ തുടച്ചു....

ശാന്തി : സാരി വേറെ മാറേണ്ടി വരുമോ...

ദേവി : കണ്ടോടാ പാച്ചുകുട്ടാ.... അച്ഛമ്മേടെ സാരീ അച്ഛൻ നനച്ചു

റീന : അയ്യോ കുറ്റം പറയല്ലേ ദേവി ചേച്ചി.... അമ്മയും മോനും സഹിക്കില്ല...

റീന കളിയാക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു....

ശ്രീ : നീ നിന്റെ മോന്റെ കാര്യം നോക്ക്... എന്റെ കാര്യം എന്റെ അമ്മ നോക്കിക്കോളും...

റീന അവനെ നോക്കി ഗോഷ്ടി കാട്ടി

ശാന്തി : മോളെ... ഞാൻ ഉച്ച ആവുമ്പോഴേക്കും എത്താം.....

റീന : ആഹ് അമ്മേ...

ശാന്തിയും ശ്രീജിത്തും ഇറങ്ങി ബൈക്കിൽ കയറി....കിക്കർ അടിച്ചു പോകാനൊരുങ്ങിയതും...

ശ്രീ : മോളെ... എന്റെ ആ ജേഴ്സിയും സോക്സും കഴുകാൻ മറക്കല്ലേ.... വൈകീട്ട് കളിക്കാനുള്ളതാ..

റീന : ഓഹ്... അതിനു ഞാൻ വേണമല്ലേ....

ശ്രീ ചിരിച്ചു....

റീന : പിന്നേ ജോയ്മോനെ വിളിക്കാൻ മറക്കരുത്....

ശ്രീ : ആഹ് ഞാൻ വിളിച്ചോളാം...

അതും പറഞ്ഞു ശ്രീ അമ്മയോടൊപ്പം നീങ്ങി....ശ്രീയും ശാന്തിയും പോകുന്നത് വരെ റീന നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു...

ദേവി : റീനേ... ഇവനെ കിടത്തിക്കോ...

റീന : കാര്യമൊന്നുമില്ല ചേച്ചി....10 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞാ തുടങ്ങും....

ദേവി : പിള്ളേരങ്ങനാ....

ദേവിയുടെ മുഖത്തു ചെറിയ സങ്കടം വന്നു....