Chapter Title : എൽസമ്മ എന്ന മമ്മി.. അല്ല.. ആന്റ്റി [Socrates]

സ്വയം ശപിച്ചു. പള്ളിയിൽ വേദ പുസ്തകം വായിക്കുമ്പോഴും ഇടക്കിടെ ശ്രദ്ധ പോയി.
"എന്റെ കർത്താവേ.. പൊറുക്കണേ... " മെരുകുതിരി കത്തിച്ച ശേഷം മുട്ടുകുത്തി  പ്രാർത്ഥിക്കാൻ തുടങ്ങിയ എൽസമ്മ പറഞ്ഞു.

വൈകുനേരം ആന്റോ ഫോൺ വിളിച്ചു. '"മമ്മി.. എന്തോ ഉണ്ട്.. " എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ എൽസമ്മയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. മകനേപോലെ താൻ കാണുന്ന അന്റോയ്ക്കൊപ്പം കാണാൻ പാടില്ലാത്തതാണ് കണ്ടതെങ്കിലും കാലം എല്ലാം മറവിയിലാക്കും എന്ന് എൽസമ്മ പ്രതീക്ഷിച്ചു.
.....

ഞായറാഴ്ച വൈകുനേരം കോളേജിലേക്കുള്ള 5 മണിക്കൂർ നീണ്ട ബസ് യാത്രയിൽ, കഴിഞ്ഞ ഒന്ന് രണ്ട് ദിവസങ്ങളെ പറ്റിയായിരുന്നു അന്റോയുടെ ചിന്ത. രാവിലെ പള്ളിയിൽ വച്ച് എൽസമ്മയെ കണ്ടെങ്കിലും ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല.. ഒന്ന് ചിരിച്ചുകാണിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. തനിക്കു അവരെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ മടിയുള്ളതുപോലെ തോന്നി. കണ്ണടക്കുമ്പോൾ എല്ലാം തോട്ടത്തിൽ കണ്ട ആ കാഴ്ചയാണ് തെളിഞ്ഞുവരുക. എന്നാൽ  ശ്രീജയുടെയും മകന്റെയും രതിവേഴ്ചയേക്കാൾ അന്റോയുടെ മനസിനെ മദിച്ചത് എൽസമ്മയുടെ നിസംഗതാ മനോഭാവമായിരുന്നു. തോട്ടത്തിൽ നടന്നത് മൊത്തം എൽസമ്മ നോക്കികൊണ്ട് നിന്നത് ആന്റോ ഓർത്തു. കാണുന്നത് അറപ്പുളവാകുന്നതാണെങ്കിൽ കണ്ണുകൾ അടക്കേണ്ടതാണ്.. മുഖം മാറ്റേണ്ടതാണ്... പക്ഷെ ഒന്നും ചെയ്തില്ല....പിന്നെ തൊഴുത്തിൽ വെച്ച്,  കണ്ടത് ആരോടും പറയണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞു...  ആന്റിക്കും ഇതൊക്കെ ഇഷ്ടമാണോ !!!!!....അറിയില്ല... ആന്റിയെ പറ്റി ഒന്നും അറിയില്ല... ഭർത്താവ് മരിച്ചിട്ട് കുറേ നാളായില്ലേ...ചിന്തകൾ അന്റോയുടെ വായിൽ വെള്ളം നിറച്ചു.
യാത്രക്കിടയിൽ ആന്റോ ഫോൺ എടുത്ത് എൽസമ്മയെ വിളിച്ചു.
"ഹലോ മമ്മി... എന്തുണ്ട്.. " ആന്റി എന്ന് വിളിക്കാൻ ആണ് കരുതിയതെങ്കിലും നിത്യാഭ്യാസം തെറ്റിച്ചു. തലേന്ന് നടന്നതിനെപ്പറ്റിയും പിന്നെ ശ്രീജ ചേച്ചിയെ കണ്ടോ