Chapter Title : എൻ കാതലിനമേ....2 ❤️❤️🥰 [പ്രണയേശ്വരൻ] [Climax]

ഇഷ്ടം എന്റെ പേര് കേൾക്കുന്നതാണ്."

അവൻ്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

"മീനാക്ഷി..."

"അതെ, അങ്ങനെ തന്നെ."

"മീനാക്ഷി... എനിക്ക് നിങ്ങളെ... നിന്നെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ്."

"എനിക്കറിയാം. നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ അത് കണ്ടു. നീ എന്നെ നോക്കുന്നത് ഒരു കടലിലേക്ക് നോക്കുന്നതുപോലെയാണ്. ആഴത്തിലുള്ള, ശാന്തമായ ഒരു കടൽ."

"ഞാൻ ആ കടലിൽ മുങ്ങിപ്പോയി. എനിക്ക് തിരിച്ചുവരാൻ തോന്നുന്നില്ല."

മീനാക്ഷി അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

"എങ്കിൽ മുങ്ങിപ്പോരൂ. ഞാൻ നിന്നെ താങ്ങി നിർത്താം."

അവർക്കിടയിൽ മൗനം പടർന്നു. പക്ഷേ അത് അസ്വസ്ഥതപ്പെടുത്തുന്ന മൗനമായിരുന്നില്ല. പുറത്ത് മഴ ശക്തിപ്പെട്ടു. ഓഫീസിലെ മറ്റു ജീവനക്കാർ അവരുടെ ജോലിയിൽ മുഴുകിയിരുന്നു. ആ ചെറിയ ലോകത്ത് അവർ രണ്ടുപേരും മാത്രമായിരുന്നു.

"നീ എന്നെ എപ്പോഴാണ് ശ്രദ്ധിച്ചു തുടങ്ങിയത്?" അവൾ ചോദിച്ചു.

"ആദ്യമായി കണ്ട ദിവസം മുതൽ. നിങ്ങൾ ഓഫീസിലേക്ക് നടന്നു വരുമ്പോൾ, ആ സാരിയുടെ തുമ്പ് കാറ്റിൽ പറക്കുമ്പോൾ... ഞാൻ എല്ലാം നോക്കി നിന്നു."

"നീ വലിയൊരു നിരീക്ഷകനാണല്ലോ."

"നിന്റെ ഓരോ ചെറിയ കാര്യങ്ങളും എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്. നീ ദേഷ്യപ്പെടുമ്പോൾ ചുണ്ടുകൾ ചുളിക്കുന്നതും, ചിരിക്കുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ ചെറുതാകുന്നതും... എല്ലാം."

മീനാക്ഷി നാണത്തോടെ തല തിരിച്ചു.

"നീ ഇത്രയും കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നോ?"

"അതെ. ഞാൻ നിന്നെ പ്രണയിക്കുകയല്ല, നിന്റെ ഓരോ ശ്വാസത്തെയും പ്രണയിക്കുകയാണ്."

അവൾ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

"നീ ഒരു കവിയാണോ ജിതിൻ?"

"നിന്റെ മുന്നിൽ എത്തുമ്പോൾ ഞാൻ അറിയാതെ കവിയാകുന്നു."

"എനിക്ക് ഈ സംസാരം ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ നമ്മൾ ജോലി ചെയ്യേണ്ട സമയമാണ്. ബോസ്സ് കണ്ടാൽ നമ്മൾ