Chapter Title : എൻ കാതലിനമേ....2 ❤️❤️🥰 [പ്രണയേശ്വരൻ] [Climax]
അവളുടെ കൈകളിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു.
"അവസാനിക്കാനല്ല, ഇത് തുടരാനാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. എന്നെന്നേക്കും."
മീനാക്ഷി പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ പുഞ്ചിരിയിൽ ഇപ്പോൾ സങ്കടമില്ലായിരുന്നു, പകരം ഒരുതരം സമാധാനമുണ്ടായിരുന്നു.
"ജിതിൻ, നീ എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നത് ഒരു അത്ഭുതമാണ്."
"നിങ്ങൾ എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യമാണ്, മീനാക്ഷി. നിങ്ങളുടെ ഗാംഭീര്യവും, പക്വതയും, സ്നേഹവും എന്നെ ഒരു പൂർണ്ണ മനുഷ്യനാക്കി മാറ്റി."
അവർ അവിടെ ഇരുന്നു, സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്നത് നോക്കി. ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുകൾക്ക് അപ്പുറം, അവർ തങ്ങളുടേതായ ഒരു ലോകം സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു. അവിടെ അവർക്ക് മാത്രമായി പ്രണയവും, ശാന്തിയും, സന്തോഷവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തിരികെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ സുദർശൻ അവരെ കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
"എന്താടാ, ഇന്നും വൈകിയല്ലോ?"
ജിതിൻ ചിരിച്ചു.
"ചില കാര്യങ്ങൾക്ക് സമയം എടുക്കും സുദർശൻ."
സുദർശൻ ഒന്ന് കണ്ണിട്ടു.
"അതൊക്കെ ശരിയാണ്. പക്ഷേ നിന്റെ ഈ 'മച്യുവർ വുമൺ ലവ്' ഇപ്പോൾ ഒരു ലെവൽ കൂടി ഉയർന്നെന്ന് തോന്നുന്നു."
ജിതിൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മീനാക്ഷിയെ നോക്കി. അവൾ അവനെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ പുഞ്ചിരിയിൽ എല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവർ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. പുറത്ത് രാത്രിയുടെ നിശബ്ദത പടർന്നു. പക്ഷേ അവരുടെ ഉള്ളിൽ പ്രണയത്തിന്റെ സംഗീതം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ യാത്ര അവർ ആരംഭിക്കുകയായിരുന്നു.
പ്രണയത്തിന്റെ ആ തീവ്രതയിൽ അവർ പരസ്പരം ലയിച്ചു. ഓരോ ശ്വാസത്തിലും, ഓരോ സ്പർശനത്തിലും അവർ കണ്ടെത്തിയത് തങ്ങളുടെ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ സ്വത്വങ്ങളെയായിരുന്നു.
ജിതിൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു, മീനാക്ഷി വെറുമൊരു പ്രണയിനിയല്ല, മറിച്ച് അവന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ വഴികാട്ടിയാണ്. അവളിലൂടെ അവൻ ജീവിതത്തെ കാണാൻ പഠിച്ചു.
അങ്ങനെ, ചെന്നൈയിലെ ആ ചെറിയ മുറിയിൽ, രണ്ട് ഹൃദയങ്ങൾ ഒന്നായി ചേർന്നു. പ്രായത്തിന്റെ മതിലുകൾ തകർന്ന്, അവർ പ്രണയത്തിന്റെ പുതിയൊരു ചരിത്രം എഴുതി.
അവസാനം, അവർ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണപ്പോൾ, അവരുടെ കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ചിരുന്നു. സ്വപ്നങ്ങളുടെ ലോകത്ത് അവർ
💬 Comments
View all comments