Chapter Title : എൻ കാതലിനമേ....2 ❤️❤️🥰 [പ്രണയേശ്വരൻ] [Climax]

വികാരം ഇപ്പോഴും അവന്റെ ഉള്ളിലുണ്ട്.

"എന്താടാ, ഇന്ന് നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റല്ലോ?"

സുദർശൻ കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി എഴുന്നേറ്റ് ചോദിച്ചു.

"എനിക്ക് ഇന്ന് ഓഫീസിൽ നേരത്തെ എത്തണം."

"ഓഹോ! മീനാക്ഷിയെ നേരത്തെ കാണാനാണല്ലേ?"

ജിതിൻ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി. പക്ഷേ ഇത്തവണ അവൻ നാണിച്ചു പോയില്ല.

"അതെ, എനിക്ക് അവളെ കാണണം."

സുദർശൻ അത്ഭുതത്തോടെ അവനെ നോക്കി.

"വാവ്! ജിതിൻ മാറുന്നു. ആത്മവിശ്വാസം വരുന്നു. എങ്കിൽ ശരി, പോയി അവളെ കൊതിപ്പിക്കൂ."

ജിതിൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ ബാഗ് എടുത്തു. അവൻ മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ മീനാക്ഷിയുടെ ആ ഗാംഭീര്യമുള്ള മുഖം തെളിഞ്ഞു.

ഓഫീസിലെത്തിയപ്പോൾ അവൻ ആദ്യം തിരഞ്ഞത് മീനാക്ഷിയെയായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ ക്യാബിനിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ജനലിലൂടെ വരുന്ന വെളിച്ചം അവളുടെ മുഖത്ത് പതിക്കുന്നു. അവൾ ഒരു ഫയലിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുകയാണ്.

ജിതിൻ പതുക്കെ അവളുടെ ക്യാബിനിലേക്ക് നടന്നു. അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് വർദ്ധിച്ചു.

"ഗുഡ് മോർണിംഗ്, മാഡം."

മീനാക്ഷി തലയുയർത്തി നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ ജിതിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉടക്കി.

"ഗുഡ് മോർണിംഗ്, ജിതിൻ. നേരത്തെ വന്നല്ലോ?"

അവളുടെ ശബ്ദം അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു തരം വൈദ്യുത പ്രവാഹം ഉണ്ടാക്കി.

"അതെ, ചില കാര്യങ്ങൾ ചോദിക്കാനുണ്ടായിരുന്നു."

"എന്താണ്?"

അവൾ ഫയൽ മാറ്റി വെച്ച് അവനെ നോക്കി. അവളുടെ ആ നോട്ടം അവനെ കീഴ്പ്പെടുത്തി.

"ഇന്നലത്തെ വർക്ക് റിപ്പോർട്ട് ഒന്ന് പരിശോധിക്കാമോ? എനിക്ക് ചില സംശയങ്ങളുണ്ട്."

മീനാക്ഷി ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ പുഞ്ചിരിയിൽ ഒരുതരം നിഗൂഢതയുണ്ടായിരുന്നു.

"വരൂ, ഇരിക്കൂ."

അവൾ അടുത്തുള്ള കസേരയിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി. ജിതിൻ പതുക്കെ അവിടെ ഇരുന്നു.