Chapter Title : എൻ കാതലിനമേ....2 ❤️❤️🥰 [പ്രണയേശ്വരൻ] [Climax]

ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു പ്രശ്നമാണിത്. ഇവിടെ ജോലിയേക്കാൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കുന്നത് ചില വ്യക്തിത്വങ്ങളായിരിക്കും."

ജിതിൻ ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു. അവൾ തന്നെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത് എന്ന് അവന് ഉറപ്പായിരുന്നു.

"എനിക്ക്... എനിക്ക് ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്."

"അതാണോ സത്യം?"

അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ ഒന്ന് തൊട്ടു. ആ ചെറിയ സ്പർശനം ജിതിന്റെ ശരീരത്തിലാകെ ഒരു വിറയൽ ഉണ്ടാക്കി.

"നീ വിചാരിക്കുന്നതിലും കൂടുതൽ നിരീക്ഷിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയും, ജിതിൻ."

ജിതിൻ ഒന്നും സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവന്റെ തൊണ്ട വരണ്ടുപോയി.

"ഇനി പോയി ജോലി നോക്കൂ. വൈകുന്നേരം നമുക്ക് ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാം."

അവൾ അവനെ വിട്ടയച്ചു. ജിതിൻ തന്റെ സീറ്റിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അവന്റെ കാലുകൾക്ക് ബലം കുറഞ്ഞതുപോലെ തോന്നി. അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ മീനാക്ഷി അവനെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണ് ചിമ്മി.

അവൻ തന്റെ സീറ്റിൽ ഇരുന്നു. സുദർശൻ അവനെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണിട്ടു.

"എങ്ങനെയുണ്ട്? ആദ്യത്തെ നീക്കങ്ങൾ?"

ജിതിൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.

"അവൾ... അവൾക്കറിയാം സുദർശൻ. എല്ലാം അറിയാം."

"ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ! അവൾ ഒരു ഗെയിം പ്ലെയറാണെന്ന്. ഇപ്പോൾ നീ അവളുടെ വലയിൽ വീണു കഴിഞ്ഞു."

"പക്ഷേ എനിക്ക് അത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു."

"അതാണ് പ്രശ്നം. ഈ ഇഷ്ടം നിന്നെ എവിടെ എത്തിക്കുമെന്ന് നോക്കാം."

ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ജിതിനും മീനാക്ഷിയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം പതുക്കെ വളർന്നു. ഔദ്യോഗികമായ സംഭാഷണങ്ങൾക്കിടയിൽ ചെറിയ തമാശകളും, പരസ്പരമുള്ള നോട്ടങ്ങളും കടന്നു വന്നു. ജിതിൻ അവളുടെ ലോകത്തേക്ക് കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ ഇറങ്ങുകയായിരുന്നു.

ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം, ഓഫീസിൽ എല്ലാവരും പോയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മഴ പെയ്യുകയായിരുന്നു. ചെന്നൈയിലെ മഴയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ഗന്ധമുണ്ട്. ജിതിൻ തന്റെ ഡെസ്കിൽ ഇരുന്നു ഫയലുകൾ ക്രമീകരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"ജിതിൻ, നീ ഇപ്പോഴും ഇവിടെയുണ്ടോ?"

മീനാക്ഷിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അവൻ ഞെട്ടി. അവൾ തന്റെ ക്യാബിനിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വരികയായിരുന്നു. അവളുടെ സാരി മഴയിൽ അല്പം നനഞ്ഞിരുന്നു. അത് അവളുടെ ശരീരത്തോട് ചേർന്ന് ഒട്ടിയിരിക്കുകയായിരുന്നു.

ജിതിൻ അവളെ നോക്കിC. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ഉടലിലൂടെ ഒന്ന് ഓടി.

"അതെ മാഡം, ഇത് തീർത്ത്