Chapter Title : എൻ കാതലിനമേ....2 ❤️❤️🥰 [പ്രണയേശ്വരൻ] [Climax]

പോവുകയായിരുന്നു."

"എനിക്ക് കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യാൻ ചെറിയൊരു പ്രശ്നമുണ്ട്. നീ ഒന്ന് സഹായിക്കാമോ?"

"തീർച്ചയായും."

അവർ രണ്ടുപേരും പാർക്കിംഗ് ഏരിയയിലേക്ക് നടന്നു. മഴ ശക്തിയായി പെയ്യുകയായിരുന്നു. അവർ ഒരു കുടയ്ക്ക് കീഴിലായി. അവരുടെ തോളുകൾ തമ്മിൽ ഇടയ്ക്കിടെ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

കാറിനടുത്തെത്തിയപ്പോൾ മീനാക്ഷിയൊന്ന് നിന്നു.

"

ജിതിൻ..."

"എന്താണ് മാഡം?"

അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. മഴയുടെ ശബ്ദം ചുറ്റും മുഴങ്ങുന്നു. അവൾ അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ ഒന്ന് തൊട്ടു.

“നീ ഒന്ന് കാർ എടുക്കുമോ”

“ഞാൻ സഹയിക്കമല്ലോ…”

അവൻ കാറിൻ്റെ കീ അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും മേടിച്ചു അവൻ നേരെ വണ്ടിയെടുത് നേരെ പോയി…

അവരുടെ യാത്ര ഒരു മറക്കാൻ പറ്റാത്ത അനുഭവമായിരുന്നു…

അവൻ അവളുടെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കി അവൻ ഒരു ടാക്സി വിളിച്ച് അവൻ അവൻ്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് അവൻ തിരിച്ച് പോയി….

ചെന്നൈയിലെ ആ ചെറിയ ഓഫീസിലെ വായുവിൽ ഈർപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. പുറത്ത് ചാറ്റൽ മഴ പെയ്യുന്നു. ജനലിലൂടെ അവിടുന്നുള്ള കായൽക്കാറ്റും മഴത്തുള്ളികളും അകത്തേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. ജിതിൻ തന്റെ സീറ്റിൽ ഇരുന്നു, പക്ഷേ അവന്റെ ശ്രദ്ധ കമ്പ്യൂട്ടർ സ്‌ക്രീനിലായിരുന്നില്ല. കുറച്ചു മാറി ഇരിക്കുന്ന മീനാക്ഷിയായിരുന്നു അവന്റെ ലോകം.

അവൾ ഫയലുകൾ പരിശോധിക്കുകയാണ്. അവളുടെ വിരലുകൾ പേപ്പറിൽ തഴുകുന്നത് അവൻ നോക്കി നിന്നു. മീനാക്ഷിയുടെ ഓരോ ചലനവും അവനിൽ ഒരു വിറയൽ ഉണ്ടാക്കി.

"ജിതിൻ... നീ അവിടെയുണ്ടോ?"

മീനാക്ഷിയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് അവൻ ഞെട്ടി. അവൻ പെട്ടെന്ന് കീബോർഡിൽ എന്തൊക്കെയോ ടൈപ്പ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.

"ഉം... ഉണ്ട്. എന്താ മീനാക്ഷി ചേച്ചി?"

അവൾ കസേര തിരിച്ച് അവനെ നോക്കി. ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.

"ഞാൻ മൂന്ന് തവണ വിളിച്ചു. നീ ഏതോ ലോകത്തായിരുന്നു അല്ലേ?"

"അതല്ല... ഞാൻ ഈ റിപ്പോർട്ടിന്റെ കാര്യമായിരിക്കുകയായിരുന്നു."

"റിപ്പോർട്ടോ? നീ ഇപ്പോൾ ടൈപ്പ് ചെയ്തത് വെറും അക്ഷരക്കൂട്ടങ്ങളാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. ഒന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ."

അവൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ കാലുകൾക്ക് ബലമില്ലാത്തതുപോലെ. അവളുടെ ഗന്ധം—ഒരു നേർത്ത ചന്ദനത്തിരിയുടെയും മഴയുടെയും മിശ്രിതം—അവനെ പൊതിഞ്ഞു.

"ഇവിടെ നോക്കൂ. ഈ കണക്കുകളിൽ ഒരു തെറ്റുണ്ട്.