Chapter Title : എൻ കാതലിനമേ....2 ❤️❤️🥰 [പ്രണയേശ്വരൻ] [Climax]
അവളും അവനും തമ്മിലുള്ള ദൂരം വളരെ കുറവായിരുന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഒരു പ്രത്യേക സുഗന്ധം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു—ചന്ദനത്തിരിയുടെയും പുതിയ പൂക്കളുടെയും മിശ്രിതം പോലുള്ള ഒരു മണം.
"എവിടെയാണ് നിനക്ക് സംശയമുള്ളത്?"
അവൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ ജിതിൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലെ ചെറിയ ചലനങ്ങൾ അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.
"അത്... ഇവിടെ..."
അവൻ ഫയലിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി, പക്ഷേ അവന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ അവളുടെ കൈകളിലായിരുന്നു. വെളുത്തു തുടുത്ത വിരലുകൾ, കൃത്യമായി വെട്ടിയ നഖങ്ങൾ.
"ജിതിൻ, നീ ഫയലിലേക്കാണോ നോക്കുന്നത് അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലും ആണോ?"
അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു തരം കളിയാക്കൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ജിതിൻ പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടി.
"ക്ഷമിക്കണം മാഡം, ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു."
"സാരമില്ല. നിന്റെ ശ്രദ്ധ എവിടെയാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്."
അവൾ പതുക്കെ അവനിലേക്ക് ഒന്ന് ചാഞ്ഞു. അവളുടെ ശ്വാസം ജിതിന്റെ കവിളിൽ തട്ടി.
"പുതിയവർക്ക് സാധാരണയായി ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു പ്രശ്നമാണിത്. ഇവിടെ ജോലിയേക്കാൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കുന്നത് ചില വ്യക്തിത്വങ്ങളായിരിക്കും."
ജിതിൻ ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു. അവൾ തന്നെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത് എന്ന് അവന് ഉറപ്പായിരുന്നു.
"എനിക്ക്... എനിക്ക് ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്."
"അതാണോ സത്യം?"
അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ ഒന്ന് തൊട്ടു. ആ ചെറിയ സ്പർശനം ജിതിന്റെ ശരീരത്തിലാകെ ഒരു വിറയൽ ഉണ്ടാക്കി.
"നീ വിചാരിക്കുന്നതിലും കൂടുതൽ നിരീക്ഷിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയും, ജിതിൻ."
ജിതിൻ ഒന്നും സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവന്റെ തൊണ്ട വരണ്ടുപോയി.
"ഇനി പോയി ജോലി നോക്കൂ. വൈകുന്നേരം നമുക്ക് ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാം."
അവൾ അവനെ വിട്ടയച്ചു. ജിതിൻ തന്റെ
💬 Comments
View all comments