Chapter Title : എനിക്കായിപ്പിറന്നവൾ [kkwriter-2024] [revised and extended]

ഏട്ടത്തിയ്ക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലായി എന്നുതന്നെയാണ്‌.

എതിർപ്പില്ലെന്നും!

മുകളിലെ മുറി ആയതിനാലും, അമ്മു ഏതുനേരവും കയറി വരാറുള്ളതിനാലും, ഞാൻ വാതിൽ അടച്ച് കുറ്റിയിടാറില്ല.

ഇന്നലെ സംഭവിച്ചതെല്ലാം പിന്നെ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിയ്ക്കാത്തതാണല്ലോ.

വെളിച്ചത്തിലാണ്‌ എല്ലാം ചെയ്തത്. കതക് അടച്ചില്ലായിരുന്നോ? സംശയമാണ്‌.

കുറ്റിയിട്ടില്ലായിരുന്നു എന്നതുറപ്പ്. ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തതായിപ്പോലും ഓർക്കുന്നില്ല. അങ്ങനെതന്നെ കിടന്നുറങ്ങിപ്പോയി രണ്ടാളും.

രാവിലെ ഉണർന്നെഴുന്നേറ്റ് ഹാളിൽ വന്ന ഏട്ടത്തി, മുകളിൽ അപ്പോഴും എന്റെ മുറിയിലെ വെട്ടം കണ്ടുകാണും. കൂടാതെ അമ്മുവിനെ അവളുടെ മുറിയിൽ കണ്ടുകാണില്ല. അതുകൊണ്ട് അന്വേഷിച്ച് വന്നതാവണം.

നല്ല കാഴ്ചതന്നെ!

പക്ഷേ, കിടപ്പുകണ്ടപ്പോൾ ഇനി ഇതിൽക്കൂടുതൽ സംഭവിയ്ക്കാൻ ഇല്ലെന്ന് ഏട്ടത്തിയ്ക്ക് മനസ്സിലായിക്കാണണം.

പക്ഷേ അമ്മുവിനെ താഴെക്കാണാത്തതുകൊണ്ട് മാത്രം ഏട്ടത്തി മുകളിൽ കയറിവരില്ല. മുമ്പും അമ്മു പലപ്പോഴും ഇവിടെ കിടന്നുറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അന്നൊന്നും അന്വേഷിച്ച് വന്നിട്ടില്ല.

അതായത് ഇന്നലത്തെ അമ്മുവിന്റെ പെരുമാറ്റം കൊണ്ട്, ഏട്ടത്തി അവളെ താഴെക്കാണാതെ വന്നപ്പോൾ രാത്രി മുകളിൽ വന്നിട്ടുണ്ട്. അപ്പോൾ ഇന്നലത്തെ ഞങ്ങളുടെ സംസാരം മുഴുവൻ എങ്ങനെയോ ഏട്ടത്തി കേട്ടുകാണണം.

അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഞങ്ങളുടെ ഇന്നലത്തെ സഹോദര രതിസ്വരങ്ങൾ മുഴുവൻ കേട്ടുകാണണം.

കാരണം ആ തിരിച്ചറിവിൽ ഞങ്ങൾ എല്ലാം മറന്ന് സ്വതന്ത്രരായപോലെ തോന്നിയല്ലൊ.

ഞൊടിയിടയിൽ ഈ ചിന്തകൾ എല്ലാം എന്നിലൂടെ കടന്നുപോയി.

അമ്മു അപ്പോഴും ഞെട്ടൽ മാറാതെ എന്റെ അരക്കെട്ടിൽ ഇരിയ്ക്കുകയാണ്‌. ഞാൻ ആണെങ്കിൽ രാവിലത്തെ കമ്പിയായി നില്ക്കുന്നു. എന്നാൽ അവൾ അതൊന്നും അറിയുന്നുപോലും ഇല്ല. ഷോക്കിൽത്തന്നെയാണ്‌.

ഞാൻ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞ സ്നേഹത്തോടെ എന്റെ പ്രിയതമയ്ക്കു നേരെ ഇരുകൈകളും നീട്ടി.

അവൾ ഒരു തേങ്ങലോടെ എന്റെ നെഞ്ചത്ത് ചാഞ്ഞു.

“എനിയ്ക്കായിപ്പിറന്നവൾ!” ഞാൻ അവളുടെ മുടി മാടിയൊതുക്കി ചെവിയിൽ മൊഴിഞ്ഞു. കൂടെ ഒരുമ്മയും നല്കി.

“സത്യം?” അവൾ ചോദിച്ചു.

“സത്യം.” ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“എന്നും?”

“എന്നും.”

എന്റെ അനിയത്തിയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ നിറകണ്ണുകളിൽ നോക്കിയപ്പോൾ, ഇനി ലോകത്ത് മറ്റാരെയും സ്നേഹിയ്ക്കാനോ, പ്രേമിയ്ക്കാനോ, എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഈ വിധത്തിൽ സ്വീകരിക്കാനോ കഴിയില്ലെന്ന്, എനിയ്ക്ക് പരിപൂർണ്ണ ബോധ്യമായി.

എന്റെ കണ്ണുകളിൽ തിരഞ്ഞ അവൾക്കും അതു മനസ്സിലായിക്കാണണം.

അവൾ പതിയെ എന്റെ നെറ്റിയിൽ ഒരുമ്മ തന്നു. ഏറെനേരം ഞങ്ങൾ ആദ്യമായി കാണുന്നതുപോലെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി, എല്ലാം