Chapter Title : എനിക്കായിപ്പിറന്നവൾ [kkwriter-2024] [revised and extended]
പക്ഷേ അവളൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല!”
ഞാൻ കേട്ടതൊന്നും വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അപ്പോൾ.
“അന്ന് സ്കൂളിൽ വെച്ചിട്ട് നിന്നോട് പറയണമെന്നും പറഞ്ഞു എന്റെടുത്ത് വന്നിരുന്നു!”
“എന്ത്?”
“കുന്തം!” അവൾ മുഖം വീർപ്പിച്ചു.
“പോട്ടേടീ. എന്റെ പൊന്നുമോളു പറ!” ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ തലമുടിയിൽ തഴുകിക്കൊണ്ട് അവളോട് ചേർന്നു കിടന്നു.
“ഒന്നും കൂടിയങ്ങനെ വിളിക്കാവോ?”
അവൾ തല ഉയർത്തി, എന്റെ നെഞ്ചിൽ വെച്ച്, കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.
“എങ്ങനെ?”
“എന്റെ പൊന്നുമോളേന്ന്!” പറഞ്ഞിട്ട് നാണം കൊണ്ടവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേയ്ക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി.
“എന്റെ പൊന്നുമോളേന്ന് മാത്രം വിളിച്ചാ മതിയോ? അതോ മുന്നിലെന്തേലും ചേർക്കണോ?” ഞാനൊന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ പുറം തഴുകി. ആ നെറ്റിയിൽ ഒരുമ്മയും നല്കി.
“മ്മ് ഹ്. വിളി!” അവൾ കുഞ്ഞുങ്ങളെപ്പോലെ ചിണുങ്ങിക്കൊണ്ട് എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖമിട്ടിളക്കി. അതിനൊപ്പം അവളുടെ വലതു മുലയും എന്റെ വയറിൽ അമർന്നു ഞെങ്ങി,
“ഓഹ്ഹ്ഹ്, വിളിക്കാം. വിളിക്കാം, എന്റെ പൊന്നുമോളു പറ. അവളങ്ങനെ വന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ മോള് തിരിച്ചെന്തു പറഞ്ഞു?”
“അയ്യടാ. അവളുടെ കാര്യമറിയാനുള്ള ഒരാവേശം!” പറഞ്ഞിട്ട് അവളെന്റെ വയറ്റിലൊരു കുത്തു തന്നു.
എനിക്കു നൊന്തു.
“കളിക്കാതെ പറ മോളേ. എന്നിട്ട് നീയെന്നാ മറുപടി പറഞ്ഞു?” എന്റെ ആകാംക്ഷയ്ക്ക് അപ്പോൾ അതിരുകളില്ലായിരുന്നു.
“ഞാനോ? ഞാനെന്ത് മറുപടി പറയാൻ? അവളുടെ കരണത്ത് രണ്ടെണ്ണം പൊട്ടിച്ചു. അത്ര തന്നെ!” അവളുടെ കൂസാതെയുള്ള മറുപടി കേട്ടതും കാറ്റു പോയ ബലൂണിന്റെ അവസ്ഥയിലായി ഞാൻ.
“നിന്നെയൊന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലെടീ. പോ. അങ്ങട് മാറിക്കെടെ.” ഞാനവളെ എന്റെ നെഞ്ചിന്ന് തള്ളി മാറ്റി തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.
“ഓഹോ. അപ്പോഴേയ്ക്കും പിണങ്ങിയാ!” അവളെന്നെ
💬 Comments
View all comments