Chapter Title : എനിക്കായിപ്പിറന്നവൾ [kkwriter-2024] [revised and extended]

മലർത്തി കിടത്തി എന്റെ നെഞ്ചത്തു കേറിക്കിടന്നു.

അവളുടെ മുലകൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർത്തിക്കൊണ്ട്, ഇരുകൈകളാൽ എന്റെ കവിളുകൾ കോരിപ്പിടിച്ച്, എന്റെ കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി. എന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ശക്തിയായി ചുംബിച്ചു.

എന്റെ വായിലേയ്ക്ക് അവളുടെ നാവു കടത്തി എന്റെ നാവിനെ തഴുകി. എന്റെ പല്ലുകളെ തിരഞ്ഞു. എന്നിട്ട് തലയുയർത്തി എന്റെ കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി.

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ അപ്പോൾ കാരിരുമ്പിന്റെ ദൃഢതയാണ്‌ ഞാൻ കണ്ടത്!

“നീയേ, നീയെന്റെ മാത്രം കണ്ണനാ.എന്റെ മാത്രംകാർത്തിക്. അന്നും. ഇന്നും, എന്നും! ഈ ഞാൻ നിന്റേം. ഈ കള്ളക്കണ്ണനെ ഒരു പ്രീതീമങ്ങനെ പ്രേമിക്കണ്ട. അതെനിക്കിഷ്ടമല്ല.അത്ര തന്നെ.ഞാൻ ആർക്കും എന്റെ കാർത്തിയെ കൊടുക്കില്ല. നീ പോകാൻ നോക്കിയാൽ കൊല്ലും ഞാൻ. എന്നിട്ട് ഞാനും ചാകും. അങ്ങനെ നിന്റെ കൂടെവരും.”എന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കിക്കിടന്ന ആ മിഴികൾ രണ്ടു തടാകങ്ങൾ ആകുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴമുള്ള നീലത്തടാകങ്ങൾ!

“അമ്മൂ,” എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തുളുമ്പി നിറഞ്ഞുപൊങ്ങിയ സ്നേഹത്തോടെ ഞാൻ വിളിച്ചു.

ആ മിഴികളിൽ നിന്ന് ഓരോ നീർത്തുള്ളികൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ വീണ്‌ പൊള്ളിച്ചു. പിന്നെ എന്റെ നെഞ്ചിനെ തണുപ്പിച്ചു.

തിരിച്ചറിവിന്റെ തണുപ്പ്!

“എനിയ്ക്കായിപ്പിറന്നവൾ!” മനസ്സിൽ എവിടെ നിന്നോ മിന്നൽ പോലെ വീണ്ടും ആ വാക്കുകൾ തെറിച്ചുവീണു!

എന്റെ കൈകൾ അവളെ മുറുക്കി. ആ മിഴികളിൽ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അമർന്നു. ഉപ്പുരസം എന്റെ നാവിൽ പടർന്നു. ഇരുകണ്ണുകളും ഞാൻ ചുണ്ടുകളാൽ ഒപ്പി.

“എനിയ്ക്കായിപ്പിറന്നവൾ!” ഞാൻ ആ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി സ്വയം മറന്ന് മന്ത്രിച്ചു.

“എന്ത്? എന്താ നീ പറഞ്ഞേ?” അവളുടെ മിഴികൾ പിടഞ്ഞുണർന്ന് എന്റെ കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി.

“എനിയ്ക്കായിപ്പിറന്നവൾ! നീ, എന്റെ