Chapter Title : എന്നാലും ശരത്‌ 1 [Sanju Guru]

ജീവിതമൊക്കെ വേണ്ടേ...  എത്ര കാലം എന്ന് വെച്ചാ ഇങ്ങനെ നടക്ക...

ഞാൻ : ഒന്നും വേണ്ട.... അതൊന്നും ഞാൻ ആലോചിച്ചിട്ടില്ല...  ഇപ്പൊ ജീവിതം ഹാപ്പി ആണ്...  ഇങ്ങനെ തന്നെ അങ്ങ് പോട്ടെ...

ഞാൻ : പിന്നെ വേറെന്താ വിശേഷം? ഞാൻ വിഷയം മാറ്റാനായി ചോദിച്ചു.

വിലാസിനി : വേറെ ഒന്നുമില്ലടാ...  നീ ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ?

ഞാൻ : ഇല്ല...  കഴിക്കാൻ പോവായിരുന്നു അപ്പോഴാണ് ചെറിയമ്മേടെ കാൾ വന്നത്.

വിലാസിനി : എന്നാ ശെരി...  നീ കഴിച്ചോ... ഞാൻ വെക്കുവാ...

ഞാൻ : ശെരി...  ഞാൻ വരണ്ട്...

വിലാസിനി : ഓക്കെ ഡാ...

ഞാൻ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്ത് കസേരയിൽ ചാരിയിരുന്ന് വീടിനെ കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു.  അച്ഛനും അമ്മയും വീട്ടിൽ ഒറ്റക്കായി. ഞാൻ ഉണ്ടായിരുന്നെകിൽ വലിയ ആശ്വാസം ആയേനെ. മകനെ കല്യാണം കഴിപ്പിച്ചു പേരകുട്ടിയെയും കളിപ്പിച്ചു ഇരിക്കേണ്ട പ്രായമാ.  ഓരോരോ അവസ്ഥകള്.  എന്റെ ചിന്തകളെ ഉടച്ചുകൊണ്ടു കാളിങ് ബെൽ മുഴങ്ങി. ഞാൻ വാതിലിനടുത്തേക്കു നടന്നു.  വാതിൽ തുറന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ കുമാരി പുറത്ത് നിൽക്കുന്നു.

ഞാൻ : എന്താ ചേച്ചി? എന്ന് ചോദിച്ചു ഞാൻ അകത്തേക്ക് തന്നെ നടന്നു.

കുമാരി : സാറെ,  ആ ഇരുപതു സി യിലെ സാറിന്റെ ആരോ മരിച്ചു അവരെല്ലാം അങ്ങോട്ട്‌ പോവാ. അപ്പൊ ഇന്ന് ഞാൻ ഇവിടെ നിന്നിട്ടു നാളെ അവിടെ പണിക്കു പോകാൻ പറ്റുമോ എന്ന് ആ സാറ് സാറിനോട് ചോദിക്കാൻ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ : അതിനെന്താ...  ഇന്നിവിടെ നിന്നോ... നാളെ അവിടെ പൊയ്ക്കോ...  അത് കുഴപ്പമില്ല. എനിക്ക് ആലോചിക്കാൻ ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

കുമാരി സന്തോഷത്തോടെ ഫോൺ എടുത്തു അവരെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. എന്റെ ഫ്ലാറ്റിൽ വളരെ കുറച്ച് ജോലി മാത്രമേ കുമാരിക്ക് ഉണ്ടാവാറുള്ളു.  മാത്രമല്ല ഞാൻ ഒരുപാട് വൃത്തികേടാക്കി ഇടാറുമില്ല. കുമാരി കയ്യിലെ കവറെടുത്തു ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ വെച്ചു പണി തുടങ്ങാനായി കിച്ചണിലേക്കു പോയി.

ഞാൻ : ഇതെന്താ ചേച്ചി ഈ കവറിൽ?  നല്ല മണമുണ്ടല്ലോ... ഞാൻ ഉറക്കെ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു.

കുമാരി : അത് കുറച്ച് ചോറും കറിയാ സാറെ.  മേലേ ഫ്ലാറ്റിൽ