Chapter Title : എന്നാലും ശരത്‌ 1 [Sanju Guru]

ഓരോരോ തിരക്കുകൾ...

വിലാസിനി : നീ സൗകര്യം പോലെ വാ...

ഞാൻ : ഞാനിന്നു ഇന്ന് ചെറിയമ്മയെ കുറിച്ച് ഓർത്തൊള്ളൂ...  അമ്മയെങ്ങാനും വിളിച്ചിരുന്നോ?

വിലാസിനി : അവളു വിളിക്കാറൊന്നുമില്ല. പിന്നെ ഞാൻ അങ്ങോട്ട്‌ വിളിച്ചിരുന്നു.  അവിടെ പ്രത്യേകിച്ച് വിശേഷം ഒന്നുമില്ല. രണ്ടു പേരും വീട്ടിൽ തന്നെ ഇരിപ്പാണ് ആരുമില്ലാതെ പ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നുണ്ടാകും. നിന്റെ വാശി മതിയാക്കികൂടെ, പെങ്ങന്മാരുടെ കല്യാണം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ. ഇനി വീട്ടിൽ പൊയ്ക്കൂടേ...

ഞാൻ : ഇല്ല...  അച്ഛൻ ആണ് എന്നെ പുറത്താക്കിയത്.  ഇനി അച്ഛൻ വന്നു വിളിക്കട്ടെ...  അല്ലാതെ വലിഞ്ഞുകേറി ചെല്ലാൻ ഞാനില്ല...

വിലാസിനി : ഞാൻ നിന്റെ അച്ഛനോട് സംസാരിക്കട്ടെ...  നിനക്കും ഒരു ജീവിതമൊക്കെ വേണ്ടേ...  എത്ര കാലം എന്ന് വെച്ചാ ഇങ്ങനെ നടക്ക...

ഞാൻ : ഒന്നും വേണ്ട.... അതൊന്നും ഞാൻ ആലോചിച്ചിട്ടില്ല...  ഇപ്പൊ ജീവിതം ഹാപ്പി ആണ്...  ഇങ്ങനെ തന്നെ അങ്ങ് പോട്ടെ...

ഞാൻ : പിന്നെ വേറെന്താ വിശേഷം? ഞാൻ വിഷയം മാറ്റാനായി ചോദിച്ചു.

വിലാസിനി : വേറെ ഒന്നുമില്ലടാ...  നീ ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ?

ഞാൻ : ഇല്ല...  കഴിക്കാൻ പോവായിരുന്നു അപ്പോഴാണ് ചെറിയമ്മേടെ കാൾ വന്നത്.

വിലാസിനി : എന്നാ ശെരി...  നീ കഴിച്ചോ... ഞാൻ വെക്കുവാ...

ഞാൻ : ശെരി...  ഞാൻ വരണ്ട്...

വിലാസിനി : ഓക്കെ ഡാ...

ഞാൻ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്ത് കസേരയിൽ ചാരിയിരുന്ന് വീടിനെ കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു.  അച്ഛനും അമ്മയും വീട്ടിൽ ഒറ്റക്കായി. ഞാൻ ഉണ്ടായിരുന്നെകിൽ വലിയ ആശ്വാസം ആയേനെ. മകനെ കല്യാണം കഴിപ്പിച്ചു പേരകുട്ടിയെയും കളിപ്പിച്ചു ഇരിക്കേണ്ട പ്രായമാ.