Chapter Title : എന്റെ ആര്യ 2 [Mr.Romeo]

അവളോട്  തീർത്ത്  തിരിഞ്ഞിരുന്നു... "എന്ന  അത്  കേട്ട്  രാഹുലിന്  ചിരിയടക്കാൻ  പറ്റിയില്ല... "ഡാ,  കോപ്പേ  മരിയാതെക്ക്  നേരെ  നോക്കി  ഓടിക്ക്  ഇല്ലേ  എടുത്ത്  ചവിട്ടി  തേക്കും... അവനും  കൊടുത്തു...  അത്  കേട്ടതും  അനീഷക്ക്  സന്തോഷയി  എന്ന്  അവളുടെ  കാട്ടായം  കണ്ടപ്പോ  തോന്നി...  ആര്യ  ആണേൽ  ചിരിക്കുന്നുണ്ട്  ഞാൻ  നോക്കുമ്പോ  ആള്  വീണ്ടും  പഴയ  പോലെ  ആവും... "അച്ഛനും  അമ്മയും  വേഗം പോയി...  വിവരം  അറിഞ്ഞ്  വന്ന  എന്റെ  കുടുംബക്കാർക്കും അച്ഛന്റെ  കൊറച്ചു  ഫ്രണ്ട്സും  അവരുടെ  ഫാമിലിസിനും  ചെറിയ  രീതിയിൽ  സൽക്കാരം  നടത്താൻ  ഉണ്ടെന്നും  പറഞ്ഞ്  രാഘവൻ  ചേട്ടന്റെ  വണ്ടിയിൽ  പോയി... "എന്റെ  വണ്ടി  വീട്ടുപടികലേക്ക്  എത്തിയതും  ഒന്ന്  കണ്ണോടിച്ചു  "ആര്യ  വെഡ്സ്   ആദിത്യ"  അത്  കണ്ടതും  എന്റെ  കാറ്റ്  പോയി... "ഡാ,  നീയിതെന്ത്  ആലോചിച്ചോണ്ടിരിക്ക... "പെട്ടന്നുള്ള  രാഹുലിന്റെ  വിളി  എന്നെ  ഉണർത്തി... "ആഹ് , ഞാ... ഞാൻ  ദേ  ഇറഞ്ഞി... ഡോർ  തുറന്നിറങ്ങുമ്പോഴും  എന്റെ  കയ്യും  കാലും  എന്താനില്ലാതെ  വിറച്ചോണ്ടിരുന്നു... "ഡാ  അങ്ങോട്ട്  ചെല്ലു കോപ്പേ "റോഷന്റെ  വിളിയിൽ  ഞാൻ  ഒന്ന്  ഞെട്ടി, ഏതാണ്ട്  ഒളിച്ചോടിയ  അവസ്ഥ.... "ഞാൻ  നോക്കുമ്പോ  ആര്യ  എന്നെയും  നോക്കി  നിൽക്കുന്നു...  ഞാൻ  പതിയെ  അവളുടെ  അടുത്തേക്ക്  നടന്നടുത്തു....  പിന്നെ  അമ്മ  വിളക്ക്  നൽകി  അങ്ങനെ  എന്റെ  പെണ്ണായി  അവൾ  എന്റെ വീട്ടിലേക്ക്  കയറി... "പിന്നെയുള്ള  പരിപാടികളും  ഒക്കെ  കഴിഞ്ഞ്  ഞാൻ  അവിടെ  തട്ടിയും  മുട്ടിയും  നിൽക്കുമ്പോഴാ  രാഹുലിന്റെ  വിളി,  എനിക്കാണേൽ  ആരോടും  മിണ്ടാൻ  തോന്നുന്നില്ല...  ഞാൻ മാറാൻ  കാത്തു നിന്ന  പോലെയാ  എല്ലാവരും...  ഞാൻ  അവിടുന്ന്  പോയതും  അതിനെ  എല്ലാവരും  പൊതിഞ്ഞു...

"ഞാൻ  പതിയെ  പുറകു  വശം കൂടി  ആരുടേയും  കണ്ണിൽ  പെടാതെ  കുളകടവിലേക്ക്  നടന്നു...  നടന്നു  എന്നല്ല  ഓടിയെന്നു  തന്നെ  പറയാം... എന്നെ  കാതെന്നോണം  അവമാര്  നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു,  എന്നെ  കണ്ടതും  അവമാര്  കുപ്പിയെടുത്തു...  സാധാരണ  ഇവന്മാര്  അടിച്ച്  പൂസാവുന്നതാ...  ഇന്നെന്തോ  ഇവമാരുടെ  കാട്ടയം  കണ്ടിട്ട്  എനിക്ക്  എന്തോ  പന്തികേട്  തോന്നി... "ഞാൻ  പിന്നെ  അതിനെ  കുറിച്ച്  ഒന്നും  ചോദിക്കാൻ  നിന്നില്ല,  പിന്നെ  അതും  ഇതും  പറഞ്ഞ്  നേരം  പോയി... "ഡാ,  ഇനിയെന്താ  നിന്റെ  ഉദ്ദേശം...  ആ  ചോദിച്ചത്  രാഹുലായിരുന്നു... "അറിയില്ല,  ഞാൻ  അതും പറഞ്ഞു  ഇരുന്നു... "അതെന്താടാ...  അതിന്  ഒരു  ഉത്തരം  ഇല്ലേ ... അതും  പറഞ്ഞു  റോഷൻ  എന്റെ അടുത്തേക്ക്  വന്നു... "ഉത്തരം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല,  ആരും  എന്നെ  മനസ്സിലാക്കിയില്ല  എന്ന് ആലോചിക്കുമ്പോഴാ... "എന്ത്